Γιατί βλέπουμε τον ουρανό μπλε και τον ήλιο κίτρινο;

Ο ουρανός (το διάστημα) είναι μαύρος, γιατί τον βλέπουμε μπλε; Του ηλίου το φως είναι άσπρο, γιατί το βλέπουμε κίτρινο; Τι συμβαίνει στο ηλιοβασίλεμα; Αλήθεια, αναρωτηθήκατε ποτέ; Αυτό που συμβαίνει, είναι καθαρά ένα παιχνίδι με το φως, και πιο συγκεκριμένα...
με το φάσμα του φωτός και την ατμόσφαιρα. Το φάσμα του φωτός αποτελείται από τα χρώματα που βλέπουμε στο ουράνιο τόξο. Το κάθε χρώμα έχει ένα συγκεκριμένο μήκος κύματος.

Ο ουρανός είναι μαύρος(κι όχι μπλε) και ο ήλιος παράγει άσπρο φως(κι όχι κίτρινο).

Στη Γη, έχουμε την ατμόσφαιρα. Η ατμόσφαιρα σε γενικές γραμμές αποτελείται κατά 78% από αέριο άζωτο και 21% οξυγόνο.

Σας τα αναφέρουμε τα προαναφερθέντα, ώστε να σας βοηθήσουν στην περαιτέρω κατανόηση.

Γιατί ο ουρανός είναι γαλάζιος;

Καθώς το φως εισέρχεται στην ατμόσφαιρα, κατά το "περπάτημά" του μέσα σε αυτήν, συμβαίνουν τα εξής:
- τα περισσότερα μήκη κύματος του φάσματος του φωτός καταφέρνουν να τη διασχίσουν,
- αυτά όμως με τα μεγαλύτερα μήκη κύματος(κόκκινο, πορτοκαλί,κίτρινο) επηρεάζονται λιγότερο από την ατμόσφαιρα,
- αυτά με τα μικρότερα μήκη κύματος απορροφώνται από τα μόρια του αέρα (μπλε, κυανό),
- κατά συνέπεια να παρεκκλίνουν της πορείας τους και να εκπέμπονται προς όλες τις κατευθύνσεις.

Έτσι αυτό που συμβαίνει, είναι να γίνεται συνέχεια αυτό το πράγμα, και για να το πούμε απλά, να παίζουν συνέχεια μέσα στην ατμόσφαιρα το παιχνίδι της απορρόφησης-παρέκκλισης-εκπομπής(=σκέδαση) προς όλες τις κατευθύνσεις, και να φτάνουνε στα μάτια μας από εκεί πάνω και από όλες τις κατευθύνσεις, τα μπλε-κυανά μήκη κύματος.

(όπου κι αν στρέψουμε το κεφάλι μας πάνω στον ουρανό, τα βλέπουμε, ως αποτέλεσμα του παραπάνω φαινομένου)

Αυτή είναι η αιτία που βλέπουμε τον ουρανό μπλε-γαλάζιο από τη μία άκρη ως την άλλη, κατά τη διάρκεια της ημέρας -από παντού εισέρχεται φως.

Ενώ το βράδυ που δεν εισέρχεται φως, δεν έχουμε το φαινόμενο αυτό και βλέπουμε τον ουρανό μαύρο, ως έχει δηλαδή.

Σημείωση: δεν είναι απόλυτη η σκέδαση, απλά ακολουθεί έναν τέτοιο κανόνα: περισσότερο μπλε, λιγότερο κυανό, ακόμα λιγότερο πράσινο, κλπ

Γιατί βλέπουμε τον ήλιο κίτρινο;

Τώρα ο λόγος που βλέπουμε τον ήλιο κίτρινο, είναι ότι λόγω της προαναφερθήσας σκέδασης και "απόσπασης" των χρωμάτων με μικρότερα μήκη κύματος(μπλε, κυανό) από το υπόλοιπο φάσμα, τα υπόλοιπα όλα μαζί, μας δίνουν το κίτρινο χρώμα!

Γι' αυτό βλέπουμε τον ήλιο κίτρινο!

Γιατί στο ηλιοβασίλεμα ο ήλιος είναι πορτοκαλί - κόκκινος;

ΚΑθώς ο ήλιος πάει να δύσει, το φως του ταξιδεύει πολύ περισσότερο μέσα στην ατμόσφαιρα ώστε να μας φτάσει.
Άρα υπάρχει πολύ μεγαλύτερη σκέδαση.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα:
1) να είναι λιγότερο φωτεινός
2) πριν τη δύση μόνο τα χρώματα με τα απόλυτα μεγαλύτερα μήκη κύματος να καταφέρνουν να φτάνουν στα μάτια μας (πορτοκαλοκόκκινο)
3) κατά τη δύση ακόμα και τα πορτοκαλή μήκη κύματος σκεδάζονται κατά μεγάλο ποσοστό και ουσιαστικά σχεδόν μόνο τα κόκκινα μήκη κύματος να φτάνουν στα μάτια μας, με ελάχιστα πορτοκαλί.

Έτσι όσο πάει να δύσει ο ήλιος τον βλέπουμε πορτοκαλί και κατά τη δύση γίνεται σχεδόν κόκκινος!

Αντίστοιχα πράγματα συμβαίνουν και πάνω στον ουρανό, με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται το μπλε-γαλάζιο και να παίρνει άλλες αποχρώσεις, αφού πλέον εμπλέκονται κατά πολύ και τα μήκη κύματος του πράσινου, κίτρινου, πορτοκαλί.

Εκεί πάνω συμβαίνουν με πολύ εντυπωσιακό τρόπο άπειρα φαινόμενα και εμείς απλά βλέπουμε το αποτέλεσμα αυτών.

Τα πράγματα βέβαια δεν είναι τόσο απλά όσο τα περιγράψαμε, αλλά σας δώσαμε μία προσέγγιση του τι συμβαίνει και έχουμε αυτή την αλλοίωση των χρωμάτων.
coolweb.gr

Read more: http://www.enimerwsi.gr/2012/01/blog-post_4655.html#ixzz1kSxTLjA5

ΥΠΕΡΦΩΤΕΙΝΕΣ ΤΑΧΥΤΗΤΕΣ, Ο ΑΪΝΣΤΑΪΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ

Τα μέτρησαν, τα ξαναμέτρησαν, τίποτα. Τα νετρίνα, σε πείσμα του Αϊνστάιν, εξακολουθούν να αγνοούν τον περίφημο κανόνα ότι τίποτα δεν τρέχει γρηγορότερα από το φως. Τώρα πώς γίνεται και οι επιστήμονες είναι τόσο σίγουροι για τα παντα, ενώ είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε μόνο το 5% του Σύμπαντος κι αυτό με το ζόρι, είναι για ν' αναρωτιέται κανείς. Είναι φυσικό, ως ένα βαθμό, να είναι η επιστήμη συντηρητική και....
δύσκολα μετακινούμενη από τις θέσεις της. Τι γίνεται όμως όταν το Σύμπαν έχει διαφορετική άποψη από εμάς;

Η ύπαρξη υπερφωτεινών ταχυτήτων ήταν κάτι γνωστό εδώ και δεκαετίες, από την στιγμή που το πείραμα Αλεξ.Ομπολένσκυ-Παν.Παππά το 1988 επαλήθευσε παλαιότερα πειράματα των ίδιων ερευνητών και απέδειξε ότι το όριο του Αϊνστάϊν για την ταχύτητα του φωτός δεν ισχύει. Το συγκεκριμένο πείραμα μάλιστα είναι σε θέση να επαναληφθεί ανά πάσα στιγμή στο εργαστήριο, ο δε εξοπλισμός που χρησιμοποιείται δεν ξεπερνάει τα 5.000 ευρώ.

Ολες οι λεπτομέρειες και οι επίσημες δημοσιεύσεις του πειράματος είναι εδώ http://www.papimi.gr/SIGNALS.HTM. Εντυπωσιακές λεπτομέρειες σχετικά με αυτό το θέμα δημοσιεύονται επίσης στο περιοδικό Τρίτο Μάτι που κυκλοφορεί (τεύχος 194).

Ο εβραϊκής καταγωγής Αϊνστάιν επιβλήθηκε ως ιερή αγελάδα. Κανένας δεν μπορούσε να τον αμφισβητήσει για 100 τουλάχιστον χρόνια. Αν το έκανε θα είχε ως συνέπεια την γελοιοποίηση, τον εξοβελισμό, ακόμα και την δολοφονία. Και όμως. Σύμφωνα με τις σωστές επισημάνσεις του καθηγητή Παν.Παππά, ο Αϊνστάϊν, το ιερό θέσφατο της επιστήμης, δεν μπόρεσε να μπει στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης, έγινε μαθηματικός με ιδιαίτερα μαθήματα, πήρε Νόμπελ για το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο το οποίο διδασκόταν στα σχολεία (καλά, θα μου πεις, εδώ πήρε Νόμπελ ειρήνης ο Κίσιγκερ) και χρησιμοποίησε τη θεωρία Λόρεντζ και τις προηγούμενες δημοσιευμένες εργασίες των Μάϊκελσον Μόρλευ καθώς και γνώσεις από τη θέση του ως Διευθυντή του Γραφείου Ευρεσιτεχνιών της Ζυρίχης για να θεμελιώσει τις δικές του θεωρίες ως πρωτότυπες. Η θεωρία της γενικής σχετικότητας δεν έχει καμμιά πρακτική εφαρμογή, πέρα από το να ασχολούνται οι καθηγητές των Πανεπιστημίων και να μην βλέπουν αυτά που πρέπει να δουν... Σύμφωνα με τις θεωρίες του Αϊνστάιν, ο χρόνος και ο χώρος είναι ισοδύναμοι παρά το γεγονός ότι ο χώρος είναι τρισδιάστατος και στατικός ενώ ο χρόνος είναι μη στατικός και μονοδιάστατος (θέμα Διδακτορικής διατριβής Παν Παππά). Η επιβεβαίωση των θεωριών της σχετικότητας προϋποθέτει παρατηρητές που να κινούνται σε σχέση ο ένας με τον άλλον με κλάσμα της ταχύτητος του φωτός, πράγμα που είναι μη επαληθεύσιμο στην πράξη διότι ακόμα και οι αστροναύτες κινούνται με ταχύτητες της τάξεως των 40χμ ανά ώρα. Τέλος, είναι σχεδόν αυτονόητο ότι δεν υπάρχει ενιαία ταχύτητα φωτός αλλά εξαρτάται από την συχνότητα (το χρώμα δηλ.) και την ισχύ του σήματος. Σ 'αυτήν την περίπτωση, λοιπόν, το c της περίφημης εξίσωσης Ε=m.c2 δεν είναι σταθερό. Να το πούμε απλά, άλλη η ταχύτητα του νερού που ρέει από ένα πεσμένο ποτήρι και άλλη από ένα κουβά με νερό που πετάμε για να καθαρίσουμε το πεζοδρόμιο.

Ο Πωλ Λαβιολέτ έχει επίσης προτείνει στα βιβλία του, την θεωρία του "εξασθενημένου" ή κουρασμένου φωτός σύμφωνα με την οποία όταν το φως ταξιδεύει σε μεγάλες αποστάσεις είναι δυνατόν να χάνει μέρος της ενέργειάς του και να εμφανίζονται οι μετατοπίσεις στο φάσμα του που έχουν οδηγήσει την επιστήμη σε τρελά συμπεράσματα, όπως ότι υπάρχουν γαλαξίες κβάζαρ με ιλιγγιώδεις ταχύτητες απομάκρυνσης, ηλικίας μεγαλύτερης από αυτήν του ίδιου του Σύμπαντος. Ο ίδιος έχει αναφέρει σε συνέντευξή του στο Project Camelot, ότι το γνωστό σύστημα GPS πλοήγησης μέσω δορυφόρου, δεν εφαρμόζει τις αρχές της θεωρίας της σχετικότητας διότι αλλιώς θα ξεκινάγαμε για Λαμία και θα βρισκόμασταν στην Τρίπολη.

Το ζήτημα, ωστόσο, παραμένει. 'Εχουμε μια θεωρία που μπορεί να είναι από εν μέρει σωστή, έστω κι ανεπιβεβαίωτη, έως τελείως λάθος. Γιατί πρέπει να επιβληθεί σε βαθμό θρησκείας και να καταδιώκονται αυτοί που έχουν βάσιμες αντιρρήσεις, αντίθετα δε, αυτοί που την ασπάζονται στα τυφλά και την προωθουν να γεμίζουν με πτυχία, διακρίσεις και θέσεις;

Υπάρχουν τουλάχιστον δύο καλοί λόγοι γι'αυτό.

Οι θεωρίες του Αϊνστάϊν εξοβέλισαν τον αιθέρα. Αιθέρας σημαίνει ελεύθερη ενέργεια. Ελεύθερη ενέργεια σημαίνει τέλος στα πετρέλαια και στις εξαρτήσεις από πολυεθνικές, πολέμους και άλλα ζωτικά σπορ επιβίωσης των επικυρίαρχων. Γνωστή από τις εφευρέσεις του Τέσλα, εφευρέτη, εκτός των άλλων, και του εναλλασόμενου ρεύματος. Οι μεγάλοι χρηματοδότες της εποχής (ίδιοι με τους σημερινούς) αρνήθηκαν να χρηματοδοτήσουν την εφεύρεση όταν ανακάλυψαν ότι δεν υπήρχε "μετρητής ", ούτε "χρέωση". Εκτοτε, ο Τέσλα, αν και υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους εφευρέτες όλων των εποχών, "θάφτηκε" και πέθανε άγνωστος και φτωχός, ο δε Αϊνστάιν θεοποιήθηκε.
Οι θεωρίες του Αϊνστάιν έβαλαν φρένο στην ανθρώπινη σκέψη την οποία και κράτησαν 100 χρόνια πίσω, με την ιδέα ότι τίποτα δεν μπορεί να κινηθεί με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτήν του φωτός, το υποτιθέμενο όριο 300.000 περίπου χμ το λεπτό, άρα δεν είναι δυνατά τα διαστημικά ταξίδια σε μακρινούς πλανήτες, ούτε κανείς εξωγήϊνος πολιτισμός μπορεί να έρθει ή να έχει έρθει ποτέ εδώ.

Εννοείται ότι στο διάστημα αυτό οι λίγοι γνώστες συνέχισαν και τελειοποίησαν τις γνώσεις τους προς την σωστή κατεύθυνση. Στους πολλούς δίνεται κατά περίπτωση, το πολύ, η μισή αλήθεια και αυτή κατά τρόπο που να εξασφαλίζει ότι δεν θα βρει κανείς την άλλη μισή.

Στα πλαίσια της δυτικής συμμαχίας στην οποία ανήκουμε, οταν ανακαλυφθεί οποιαδήποτε ευρεσιτεχνία πρέπει πρώτα να υποβληθεί στο ΝΑΤΟ και αφού δηλώσει αυτό ότι δεν ενδιαφέρεται, τότε και μόνο τότε θα πάρει άδεια να κυκλοφορήσει. Αν η πατέντα περιλαμβάνεται στον τομέα των "ενδιαφερόντων" του, την έφαγε το μαύρο σκοτάδι. Μπορεί κάποιος να υποθέσει βάσιμα ότι ανάλογα συμβαίνουν και στα υπόλοιπα πολιτικοστρατιωτικά μπλοκ. Από αυτό το ενδεικτικό παράδειγμα μπορεί κανείς να βγάλει το συμπέρασμα ότι όποια εφεύρεση, θεωρία ή πατέντα κυκλοφορεί δεν βλάπτει τα υφιστάμενα στρατιωτικά, βιομηχανικά, οικονομοπολιτικά και θρησκευτικά συμφέροντα. Πολύ δε περισσότερο, όποια θεωρία επιβάλλεται ως μοναδική αλήθεια προφανώς προωθεί και εξυπηρετεί τα συμφέροντα αυτά.

Ο βασιλιάς είναι γυμνός. Ποιός όμως θα τολμούσε να το πει; Διότι δεν πρόκειται για παραμύθι, αλλά για εφιάλτη. Εφιάλτη που βρήκαν μπροστά τους όσοι τόλμησαν να αγνοήσουν τις "ανωθεν" θεωρίες, να ερευνήσουν, να πλησιάσουν την αλήθεια και ακόμα χειρότερα, να την διαδώσουν.

O κατάλογος είναι μεγάλος. Ενδεικτικά μπορεί να αναφέρει κανείς τον Στέφαν Μαρίνοφ και τον Eugene Mallove, δύο φίλους του Δρ.Παναγιώτη Παππά. O Dr.Eugene Mallove είχε εργαστεί στο MIT όπου αποκάλυψε σοβαρές παραποιήσεις των στοιχείων σχετικά με πειράματα ψυχρής σύντηξης που έγιναν εκεί το 1989. Αυτό τον οδήγησε να παραιτηθεί από τη θέση του στο MIT και να αρχίσει την έρευνα για την αλήθεια σχετικά με την ψυχρή σύντηξη και άλλες νέες ανακαλύψεις της ελεύθερης ενέργειας, που οδήγησαν τελικά στην έκδοση του πρώτου τεύχους του περιοδικού του, "Άπειρη Ενέργεια" το 1995. Σε σχέση με αυτό, ήταν ένας από τους μάρτυρες για το Project Αποκάλυψη. Το περιοδικό προσφέρει ένα εξαιρετικό πλούτο επιστημονικών συζητήσεων των νέων θεωριών της ελεύθερης ενέργειας και τις σχετικές συσκευές. Ο Δρ.Mallove ήταν πολύ σεβαστός για τις γνώσεις του για την ψυχρή σύντηξη. Είχε μόλις δημοσίευσει μια «ανοιχτή επιστολή» που περιέγραφε τα αποτελέσματα της 15 ετούς ερευνάς του στο χώρο της "νέας έρευνας για την ενέργεια." Ηταν πεπεισμένος ότι ήταν μόνο θέμα μηνών πριν ο κόσμος δει μια πραγματική συσκευή ελεύθερης ενέργειας. Βρέθηκε νεκρός τον Μάϊο του 2004, χτυπημένος μέχρι θανάτου, στην άκρη του δρόμου όπου ήταν το σπίτι του. Η Αστυνομία υπέθεσε ότι ήταν ληστεία, το έγκλημα όμως δεν εξιχνιάστηκε ποτέ.(http://stevequayle.com/dead_scientists/UpdatedDeadScientists.html, http://gizadeathstar.com/tag/dr-eugene-mallove/ )

Ο Στέφαν Μαρινοφ, ένας από τους καλύτερους φίλους του Παναγιώτη Παππά, φυσικός, ερευνητής και συγγραφέας, προώθησε αντι-σχετικιστικές θεωρίες και αργότερα υπερασπίστηκε την θεωρία και την έρευνα για την αέναη κίνηση και την ελεύθερη ενέργεια. Είχε διαμαρτυρηθεί πολλές φορές για την καταπίεση της αλήθειας στην επιστήμη.Τον Ιούλιο του 1997 είχαν συνεννοηθεί με τον Παναγιώτη Παππά να πανε μαζί σε ένα συνέδριο στην Κολωνία.Φθάνοντας στην Αγκώνα ο Παν.Παππάς πληροφορήθηκε ότι ο Στεφαν Μαρίνοφ βρέθηκε νεκρός.Κατά την επίσημη εκδοχή είχε αυτοκτονήσει πέφτοντας από τον πέμπτο όροφο της Βιβλιοθήκης του Γκράτς της Αυστρίας.Στην έρευνα που έκανε ο Παν.Παππάς πηγαίνοντας στην πόλη διαπίστωσε ότι στο σημείο που έπεσε ο Μαρίνοφ υπήρχε πράσινο φωσφορίζον υγρό, ενδεικτικό, όπως αποκάλυψε στις διαλέξεις του, της δηλητηρίασης με φώσφορο. ( http://cassiopaea.org/2010/09/16/albert-einstein-free-energy-and-the-strange-deaths-of-morris-k-jessup-and-stefan-marinov/ )

Θύμα δολοφονίας έπεσε και άλλος επιστήμονας, ερευνητής και υποστηρικτής της ελεύθερης ενέργειας, ο Leon Dragone, ο οποίος πέθανε στις ΗΠΑ, λίγες ώρες πριν έρθει στην Ελλάδα (http://www.papimi.gr/appendix1.htm) Ουσιαστικά ο κατάλογος περιλαμβάνει εκατοντάδες επιστήμονες και διευρύνεται συνεχώς. Κάποιοι βρέθηκαν νεκροί στο αεροδρόμιο όπου πήγαιναν για να συναντήσουν χρηματοδότες και να οργανώσουν την παραγωγή εφευρέσεων σχετικών με χρήση ελεύθερης ενέργειας, άλλοι έπαθαν μοιραίες καρδιακές προσβολές, υπήρξαν θύματα τροχαίων ή "αυτοκτόνησαν" (http://www.rense.com/general62/list.htm).

Επικίνδυνη ιστορία η αμφισβήτηση σε κρίσιμα επιστημονικά θέματα. Παρ' όλα τα θύματα και τις κτηνώδεις δολοφονίες είναι βέβαιο ότι η αλήθεια δεν θα παραμείνει για πολύ ακόμα στο μισοσκόταδο.Η κυριαρχία κάποιων βασίζεται στην βία, την εξαπάτηση και την δημιουργία ειδώλων από το τίποτα προς κατανάλωση του κάθε λογής προκατασκευασμένου ποιμνίου. Παρά την τερατώδη επιμονή των επικυρίαρχων δυνάμεων να τα διαλύσουν όλα παρά να χάσουν τα προνόμιά τους, είναι βέβαιο ότι αυτή η κατάσταση δεν θα διαρκέσει για πολύ. Γιατί αν διαρκέσει για πάνω από ορισμένα όρια, θα σημάνει το τέλος της ανθρωπότητας και του πολιτισμού, όπως τον ξέρουμε. Και σ'αυτό υπάρχουν σοβαρές αντιρρήσεις..

Είπαμε, συχνά, το Σύμπαν έχει διαφορετική άποψη.

http://www.schizas.com/
ΠΗΓΗ

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ Ξενάγηση στο CERN μέσα από μια έκθεση

ΦΥΣΙΚΗ-ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Υπεύθυνος: Επιμέλεια: ΒΑΛΙΑ ΚΑΪΜΑΚΗ valia@enet.gr Του ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΖΟΠΟΥΛΟΥ

Η γνωστή ρήση λέει πως «άμα δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, πάει το βουνό στον Μωάμεθ»...

Με τίτλο «Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας» η πρώτη περιοδεύουσα έκθεση του CERN στην Ελλάδα γίνεται δεκτή με ενθουσιασμό, αναβαθμίζοντας τη σχέση μικρών και μεγάλων με την επιστήμη. Αυτό συμβαίνει και στις μέρες μας: σε περιπτώσεις που το ευρύ κοινό δεν μπορεί να δει και να γνωρίσει από κοντά μια σημαντική εγκατάσταση με υπερεθνικό χαρακτήρα, είτε γιατί βρίσκεται μακριά είτε γιατί η ίδια μπορεί να δεχτεί μονάχα περιορισμένο αριθμό επισκεπτών, η καλύτερη λύση είναι να «πάει» η εγκατάσταση στον κόσμο, μέσω αντιπροσώπου.
Αυτή τη λύση έχει προκρίνει, για την προβολή του έργου του και την επικοινωνία της επιστήμης γενικότερα το CERN, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πυρηνικών Ερευνών: δημιούργησε κάμποσες μικρές και μεγαλύτερες εκθέσεις, οι οποίες περιοδεύουν ανά τη γηραιά ήπειρο παρουσιάζοντας στις ενδιαφερόμενες πόλεις για 2-4 εβδομάδες με ειδικά προγράμματα και ξεναγήσεις (κυρίως σχολείων, αλλά και απλών πολιτών) τις δραστηριότητες και τα πεπραγμένα του.
Μια απ' αυτές -η πιο βασική, αλλά και η πιο αντιπροσωπευτική, καθώς ενημερώνει τον επισκέπτη για το «αστέρι» του CERN, τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC), και τα τέσσερα σπουδαία πειράματα που γίνονται σ' αυτόν, τα τελευταία χρόνια- φιλοξενήθηκε από τις 10 Νοεμβρίου έως σήμερα, 27 Νοεμβρίου στην Αθήνα, στα Εκπαιδευτήρια «Ελληνογερμανική Αγωγή», στην Παλλήνη Αττικής, κάτω από τον εξαιρετικά διαλεγμένο στίχο-τίτλο του Ελύτη «Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας». Είναι η πρώτη φορά που έκθεση αυτού του πανευρωπαϊκού επιστημονικού οργανισμού παρουσιάζεται στην Ελλάδα και μάλιστα, όχι μονάχα σε μια πόλη, αλλά σε πολλές: ξεκίνησε από τη Χίο το Σεπτέμβρη, πέρασε από το Κέντρο Noesis στη Θεσσαλονίκη, κατέβηκε στην Αθήνα και σειρά έχουν πια η Αλεξανδρούπολη, η Πάτρα και ίσως το Ηράκλειο.
Οπως είναι γνωστό, ο LHC αναπαράγει τις συνθήκες που επικράτησαν μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Εκρηξη που «γέννησε» το Σύμπαν. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον τεράστιο και πολυδάπανο επιταχυντή, τον ισχυρότερο που δημιουργήθηκε ποτέ, οι ερευνητές ελπίζουν να βρουν κάποιες απαντήσεις σε μια σειρά από θεμελιώδη, αλλά ακόμα αναπάντητα ερωτήματα της Φυσικής.
Τα αποτελέσματα της επίσκεψης; «Φανταστική εμπειρία», χαρακτήρισε το μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του CERN δρ Μανώλης Τσεσμελής, τα ως τώρα αποτελέσματα του γύρου της Ελλάδας... «Πολύς ο κόσμος, μόνο θετικά τα συμπεράσματα... Ακόμα και τραγούδι έγραψε η χορωδία της Ελληνογερμανικής για τα εγκαίνια της έκθεσης! Θα τους φέρω στο CERN, να το πουν...» μας δήλωσε ενθουσιασμένος από το αδιαχώρητο που είχε δημιουργηθεί εκείνη τη βραδιά. Για να προσθέσει ότι «τώρα που βρήκαμε τον τρόπο, θα συνεχίσουμε και με άλλες εκθέσεις, θα φέρουμε και δεύτερη, μεγαλύτερη έκθεση και περισσότερο διαδραστική, με στόχο να βοηθήσουμε τα παιδιά με ταλέντο, τα οποία υπάρχουν παντού!»
Τον ενθουσιασμό του συμμερίζεται και η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών, Χριστίνα Κουρκουμέλη, από χρόνια συνεργάτις του CERN, στην οποία ανήκε η πρωτοβουλία γι' αυτή την επίσκεψη. «Εχουμε κλείσει 80 οργανωμένες επισκέψεις σχολείων, στην Αθήνα - εκατοντάδες παιδιά, αλλά και το ευρύ κοινό θα έχουν μια μοναδική ευκαιρία να γνωρίσουν τον Οργανισμό και τις δραστηριότητές του, μέσα από τις ξεναγήσεις, τα φυλλάδια που τους μοιράζουμε και την ιστοσελίδα της έκθεσης (http://cern.ea.gr). Είμαι σίγουρη πως αρκετά παιδιά θα ψάξουν παραπέρα, σε όλους κάτι θα μείνει!»
Δικαιωμένος από αυτή την επιτυχία αισθάνεται και ο δρ Σοφοκλής Σωτηρίου, υπεύθυνος Ερευνας και Ανάπτυξης της Ελληνογερμανικής: «Είναι το αποτέλεσμα προσπάθειας πολλών χρόνων και μια αναγνώριση των όσων κάνουμε για την επικοινωνία της επιστήμης», τονίζει. Επεξηγώντας τον εκπαιδευτικό (άλλωστε, σε εκπαιδευτήρια βρισκόμαστε) ρόλο της έκθεσης, δηλώνει πως έχει ληφθεί μέριμνα ώστε κάθε σχολείο να προετοιμάζει την ξενάγησή του, η οποία γίνεται από εκπροσώπους της Ελληνογερμανικής και του Πανεπιστημίου Αθηνών και διαρκεί μια ώρα, για να ακολουθήσει άλλη μια ώρα συζήτησης και διαδραστικών παιχνιδιών. Μάλιστα, προβλέπεται και συζήτηση, μετά την επιστροφή των παιδιών στο σχολείο τους, ώστε να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη από την επίσκεψη. Αξίζει να σημειωθεί πως, δίπλα στα εκθέματα του CERN, υπάρχει και μια αναφορά στα πολύ σημαντικά πειράματα για την ανίχνευση νετρίνων που γίνονται στα ανοικτά της Πύλου, σε βάθος πολλών χιλιομέτρων, μέσα στη θάλασσα.
Ξαφνιασμένος από τον πολύ κόσμο, αλλά και ικανοποιημένος από το ενδιαφέρον μικρών και μεγάλων δήλωσε κι ο εθνικός μας εκπρόσωπος στο CERN, ερευνητής στο ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», δρ Πέτρος Ραπίδης. «Καλά κάνουν και μας στέλνουν αυτή την έκθεση! Πολλοί θα ήθελαν να δουν από κοντά το CERN, αλλά γεωγραφικά είμαστε στο περιθώριο», δήλωσε. Μοιραία η ερώτηση, λόγω της ιδιότητάς του, για την ελληνική παρουσία σήμερα σ' αυτόν τον Οργανισμό, του οποίου η χώρα μας ήταν ιδρυτικό μέλος. «Εχουμε αρκετούς έλληνες επιστήμονες στην έδρα του, όμως χρειάζεται να αναβαθμίσουμε ακόμα περισσότερο την παρουσία μας, περνώντας και σε τεχνολογικούς χώρους όπου υπάρχουν μεγάλες ευκαιρίες, εκτός από τη θεωρία» τόνισε, προσθέτοντας ότι «αν δώσουμε έστω και 10% μεγαλύτερη συνεισφορά από τη σημερινή (όσο κι αν αυτό είναι σήμερα δύσκολο, λόγω της κρίσης), τα οφέλη θα είναι πολλαπλάσια, καθώς τα χρήματα αυτά θα επιστρέψουν σε αναθέσεις, τεχνογνωσία, δουλειές».
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Κέπλερ 22-Β, ο μεγάλος αδελφός της Γης

Εκείνο που μέχρι πρόσφατα ανήκε στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας αποτελεί πλέον επιστημονική πραγματικότητα. Η NASA επιβεβαίωσε ότι ο Κέπλερ 22-Β, ένας εξωπλανήτης που βρίσκεται σε απόσταση 600 ετών φωτός από εμάς, ενδέχεται να φιλοξενεί ζωή.

Κάπως έτσι φαντάστηκε τον Κέπλερ 22-Β ο καλλιτέχνης της NASA. Στην πραγματικότητα κανείς δεν γνωρίζει αν έχει σύννεφα ή θάλασσες, αν είναι βραχώδης ή αποτελείται από αέρια Εναι δυόμισι φορές μεγαλύτερος από τη Γη βρίσκεται στην "εύκρατη ζώνη" του ηλιακού του συστήματος, σε σημείο, δηλαδή, που επιτρέπει την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνειά του. Περιστρέφεται γύρω από το άστρο του σε απόσταση 15% μικρότερη από εκείνη που χωρίζει τη Γη από τον Ήλιο. Επειδή, όμως, ο δικός του ήλιος εκπέμπει 25% λιγότερο φως από τον δικό μας, οι συνθήκες μοιάζουν πολύ με εκείνες που επικρατούν στη Γη.  Η μέση θερμοκρασία στον Κέπλερ 22-Β υπολογίζεται σε 22 βαθμούς Κελσίου.
Ο Κέπλερ 22-Β είναι πρώτος πλανήτης για τον οποίο υπάρχει επιβεβαίωση ότι θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή. Δεν είναι όμως και ο μοναδικός. Η NASA εξετάζει τα δεδομένα για ακόμη 47 εν δυνάμει κατοικήσιμους πλανήτες.
 
Ο Κέπλερ και το δικό μας ηλιακό σύστημα

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 

Βροχή των Λεοντιδών: Πέμπτη 17 και Παρασκευή 18 Νοεμβρίου

Το φαινόμενο παρατηρείται κάθε χρόνο και διαρκεί περίπου δύο εβδομάδες, από τις 7 έως τις 28 Νοεμβρίου

Μία από τις πιο θεαματικές "βροχές" διάττοντων αστέρων, των Λεοντιδών, θα συμβεί την Πέμπτη 17 και την Παρασκευή 18 Νοεμβρίου.

Το φαινόμενο παρατηρείται κάθε χρόνο και διαρκεί περίπου δύο εβδομάδες, από τις 7 έως τις 28 Νοεμβρίου, το αποκορύφωμα του όμως αναμένεται τις νύχτες της 17ης και 18ης Νοεμβρίου και η καλύτερη στιγμή παρατήρησης είναι λίγο πριν το ξημέρωμα.
Ο ρυθμός πτώσης των φωτεινών μετεώρων -που γίνεται με ταχύτητα περίπου 71 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο- υπολογίζεται σε 15 ανά ώρα κατά μέσο όρο.
Γιατί ονομάζονται Λεοντίδες
Οι βροχές των μετεώρων παίρνουν το όνομα του αστερισμού που βρίσκεται στην περιοχή του ουρανού όπου εκδηλώνονται (π.χ. Ωριωνίδες, Αιγοκερίδες, Yδροχοΐδες, Περσείδες κ.α.).
Οι Λεοντιδες, αν και έρχονται από τον κομήτη 55Ρ/Τέμπελ-Τατλ, οφείλουν το όνομά τους στον αστερισμό του Λέοντα, αφού οπτικά δίνουν την εντύπωση πως προέρχονται από εκεί.

Εξαιτίας της τροχιάς του κομήτη Τέμπελ-Τατλ, που έχει αντίθετη φορά από αυτήν της Γης, με συνέπεια τα θραύσματά του να συγκρούονται με τον πλανήτη μας μετωπικά, με ταχύτητα σχεδόν διπλάσια από αυτή άλλων διαττόντων. Αναπτύσσεται, έτσι, μια μεγαλύτερη θερμοκρασία λόγω της τριβής κατά τη διέλευση των μετεώρων μέσω της γήινης ατμόσφαιρας, με αποτέλεσμα τα «πεφταστέρια» να καίγονται πιο έντονα και να εκπέμπουν περισσότερη λάμψη κατά την πτώση τους, κάνοντας τους Λεοντίδες να ξεχωρίζουν από τα άλλα πεφταστέρια.
Θύελλα πεφταστεριών!

Από ιστορική άποψη, οι Λεοντίδες έχουν δημιουργήσει μερικά από τα πιο θεαματικά φαινόμενα στους ουρανούς του πλανήτη μας και μάλιστα υπήρξαν φορές, ιδίως μεταξύ των ετών 1998 - 2002, που εξελίχτηκαν σε πραγματική "θύελλα" μετεώρων, στη διάρκεια της οποίας πολλές χιλιάδες "αστεριών" φαίνονταν να πέφτουν κάθε ώρα στη Γη.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτές οι "θύελλες" λαμβάνουν χώρα περιοδικά, ανά 33 χρόνια περίπου, για άγνωστους λόγους. Η τελευταία τέτοια θεαματική «θύελλα» συνέβη το 2002, συνεπώς η επόμενη θα υπάρξει κάπου κοντά στο 2035. Φέτος θα πρέπει να αναμένεται μια ήπια δραστηριότητα.

Ετσι κι αλλιώς, αυτή η αβεβαιότητα ισχύει γενικότερα στην παρατήρηση διαττόντων αστέρων, καθώς κανείς ποτέ δεν μπορεί να είναι βέβαιος για το τι θα συμβεί και, φυσικά, κατά πόσο οι καιρικές συνθήκες θα επιτρέψουν την παρακολούθηση του φαινομένου.

Με πληροφορίες από το ΑΠΕ

Το Ηλιακό Σύστημα «περιείχε κάποτε έναν ακόμα γιγάντιο πλανήτη»

Χαμένος στο Διάστημα: ένας παλιός μας γείτονας δεν αποκλείεται να κυκλοφορεί κάπου εκεί έξω (Καλλιτεχνική απεικόνιση, Southwest Research Institute) 

Ένας γιγάντιος πλανήτης στο μέγεθος του Ποσειδώνα δεν αποκλείεται να εξοστρακίστηκε από το Ηλιακό Σύστημα στα αρχικά στάδια της εξέλιξής του, υπολογίζουν Αμερικανοί ερευνητές.

Η υπόθεση του επιπλέον πλανήτη προτείνεται ως εξήγηση σε ένα μυστήριο που απασχολεί τους πλανητολόγους εδώ και καιρό: γιατί οι (υπόλοιποι) πλανήτες βρίσκονται στις θέσεις όπου τους βλέπουμε σήμερα;

Η μελέτη της κίνησης των πλανητών και των σωμάτων της Ζώνης του Κούιπερ -ενός βασιλείου παγωμένων αστεροειδών πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα- υποδεικνύει ότι το Ηλιακό Σύστημα πρέπει να πέρασε μια μεγάλη αναστάτωση 600 εκατομμύρια χρόνια μετά το σχηματισμό του.

Λόγω αυτής της «δυναμικής αστάθειας», πολλά μικρά σώματα πρέπει να εκτινάχθηκαν προς τα έξω, μέχρι τη Ζώνη του Κούιπερ, ενώ ο Δίας πρέπει να μετακινήθηκε πιο κοντά στον Ήλιο.

Το σενάριο αυτό παρουσιάζει όμως ένα πρόβλημα: οι προσομοιώσεις που τρέχουν οι επιστήμονες εδώ και χρόνια δείχνουν ότι η μεταπήδηση του Δία σε νέα τροχιά θα είχε διαταράξει σε υπερβολικό βαθμό τις τροχιές των εσωτερικών πλανητών. Σε πολλές προσομοιώσεις, για παράδειγμα, η Γη συγκρούεται με τον Άρη ή την Αφροδίτη.

Μια πιθανή λύση προτείνεται τώρα από τον Ντέιβιντ Νεσβόρνι του Ερευνητικού Ινστιτούτου Southwest στο Τέξας. Ο αστρονόμος εκτιμά ότι το πρόβλημα θα λυνόταν αν το νεαρό Ηλιακό Σύστημα περιείχε έναν ακόμα γιγάντιο πλανήτη, στο μέγεθος του Ουρανού ή του Ποσειδώνα, ο οποίος εκτινάχθηκε στο διαστρικό διάστημα λόγω της δυναμικής αστάθειας.

Ο «εξοστρακισμός» αυτού του πλανήτη θα επέτρεπε στον Δία να μετακινηθεί προς τα μέσα χωρίς να διαταράξει τόσο πολύ τις τροχιές των εσωτερικών πλανητών. Στις προσομοιώσεις του Νεσβόρνι, η προσθήκη του επιπλέον πλανήτη πράγματι οδηγεί στην κατάσταση που παρατηρούμε σήμερα στο Ηλιακό Σύστημα.

Εξάλλου, επισημαίνει ο ερευνητής στο Astrophysical Research Letters, η υπόθεση του εξοστρακισμένου πλανήτη ενισχύεται από την ανακάλυψη πολλών «αδέσποτων» πλανητών που κινούνται χαμένοι στο διαστρικό κενό.

Newsroom ΔΟΛ

Γιγαντιαίος αστεροειδής θα περάσει ξυστά από τη Γη

Αστεροειδής με διάμετρο 400μ (1.300 πόδια) θα περάσει δίπλα από τη Γη την Τρίτη, πιο κοντά ακόμη και από τη Σελήνη. Δεν παρουσιάζει κανένα κίνδυνο για τη Γη και θα είναι αόρατος με γυμνό μάτι.
Ο αστεροειδής 2005 YU55 θα έχει την πλησιέστερη προσέγγιση, σε απόσταση 325.000 χιλιομέτρων (202.000 μίλια), στις 23.28 ώρα Γκρήνουιτς (GMT). Είναι ο πλησιέστερος αστεροειδής που έχει περάσει από τη Γη τα τελευταία 200 χρόνια. Είναι επίσης ο μεγαλύτερος διαστημικός βράχος που έχει προσπεράσει τόσο κοντά τη Γη από το 1976.
Η επόμενη επίσκεψη από ένα τέτοιο μεγάλο αστεροειδή θα είναι το 2028.
Ο σε μέγεθος αεροσκάφους αστεροειδής είναι απίστευτα σκουρόχρωμος σε ορατά μήκη κύματος και σχεδόν σφαιρικός, ενώ περιστρέφεται τεμπέλικα περίπου μία φορά κάθε 20 ώρες.
"Αυτή είναι η πιο κοντινή προσέγγιση από έναν αστεροειδή τόσο μεγάλο που έχουμε ζήσει ποτέ και γνωρίζαμε εκ των προτέρων», είπε ο Lance Benner του Jet Propulsion Laboratory της NASA. «Ο 2005 YU55 δεν μπορεί να χτυπήσει τη Γη, τουλάχιστον κατά το διάστημα που μπορούμε να υπολογίσουμε την κίνηση αξιόπιστα - η οποία εκτείνεται για αρκετές εκατοντάδες χρόνια», είπε.
Το πέρασμα του δίνει στους αστρονόμους μια σπάνια ευκαιρία να μελετήσουν τον αστεροειδή με λεπτομέρεια. Οι ακριβείς λεπτομέρειες της διαδρομής του αστεροειδούς θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να προβλέψουν πού θα πάει πολύ πιο μακριά στο μέλλον. Οι ερασιτέχνες αστρονόμοι μπορούν να πάρουν μια γεύση από αυτόν με τα τηλεσκόπια των 15cm ή μεγαλύτερα, σύμφωνα με τη NASA.
Η Γη έχει αρκετούς τακτικούς επισκέπτες, όπως o YU55 2005 - με πιο γνωστό τον αστεροειδή Apophis o οποίος έχει και στο παρελθόν θεωρηθεί ως πιθανή μελλοντική πρόσκρουση στη Γη όταν θα επιστρέφει στην γειτονιά μας, το 2029 και ξανά το 2036. Όμως, σύμφωνα με τις τελευταίες υπολογισμούς, δεν υπάρχει κίνδυνος ούτε από τον Apophis, μολονότι θα περάσει πολύ κοντά στην Γη στις 13 Απριλίου 2029 - σε απόσταση μόλις 29.500 χιλιόμετρα (18.300 μίλια).
enet.gr