Και επισήμως άνοιξη από σήμερα

ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ

Ξεκίνησε και επισήμως σήμερα το πρωί η Άνοιξη, με την εαρινή ισημερία, πρόωρα σε σχέση με άλλες φορές. Οι αστρονόμοι ορίζουν την ισημερία, που σηματοδοτεί την έναρξη της άνοιξης, ως η στιγμή όπου ο Ήλιος λάμπει ακριβώς κάθετα πάνω από τον Ισημερινό της Γης, ενώ αμέσως μετά «μεταναστεύει» αργά προς τα βόρεια, φέρνοντας σιγά-σιγά το καλοκαίρι στο βόρειο ημισφαίριο, όπου ανήκει και η Ελλάδα.

Φέτος η εαρινή ισημερία πραγματοποιήθηκε στις 05:14 ώρα Γκρίνουιτς της 20ής Μαρτίου, ενώ για την Ελλάδα, όπου υπάρχει διαφορά δύο ωρών, η άνοιξη έκανε την εμφάνισή της και τυπικά στις επτά και τέταρτο σήμερα το πρωί.
Η ημερομηνία της εαρινής ισημερίας δεν είναι σταθερή. Αν και πολλοί πιστεύουν ότι η άνοιξη συνήθως αρχίζει στις 21 Μαρτίου, στην πραγματικότητα, όπως δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία, στη διάρκεια του 20ού αιώνα αυτό συνέβη μόνο στα 36 από τα συνολικά 100 έτη, κυρίως στις αρχές και τα μέσα του προηγούμενου αιώνα.
Παρόλα αυτά έχει διαμορφωθεί η πεποίθηση ότι παραδοσιακά η άνοιξη ξεκινά στις 21 Μαρτίου. Στην Ευρώπη η τελευταία φορά που η άνοιξη μπήκε στις 21 Μαρτίου, ήταν το 2007, ενώ η επόμενη θα αργήσει πολύ, αφού αυτό θα ξανασυμβεί το 2102.
Μία άλλη παρεξήγηση είναι ότι οι τέσσερις εποχές του έτους διαρκούν ακριβώς το ίδιο, δηλαδή 90 μέρες η κάθε μία. Ωστόσο, η διάρκεια των εποχών επίσης ποικίλει. Για το 2012, στο βόρειο ημισφαίριο, έχει ως εξής: Χειμώνας 88,99 μέρες, Ανοιξη 92,76 μέρες, Καλοκαίρι 93,65 μέρες και Φθινόπωρο 89,84 μέρες.
Έτσι, φέτος οι θερμότερες μέρες της άνοιξης και του καλοκαιριού είναι κατά 7,75 μέρες περισσότερες από τις πιο κρύες του φθινοπώρου και του χειμώνα.
Η διάρκεια της άνοιξης μειώνεται διαχρονικά περίπου κατά ένα λεπτό το χρόνο και του χειμώνα κατά μισό λεπτό αντίστοιχα. Το καλοκαίρι «κερδίζει» το λεπτό που χάνει η άνοιξη και το φθινόπωρο επωφελείται από το χαμένο μισό λεπτό του χειμώνα. Ο χειμώνας είναι η πιο σύντομη εποχή του έτους και, καθώς συνεχίζει να μειώνεται, αναμένεται να φθάσει στην ελάχιστη διάρκειά του (88,7 μέρες) περίπου το έτος 3500.

Γιατί βλέπουμε τον ουρανό μπλε και τον ήλιο κίτρινο;

Ο ουρανός (το διάστημα) είναι μαύρος, γιατί τον βλέπουμε μπλε; Του ηλίου το φως είναι άσπρο, γιατί το βλέπουμε κίτρινο; Τι συμβαίνει στο ηλιοβασίλεμα; Αλήθεια, αναρωτηθήκατε ποτέ; Αυτό που συμβαίνει, είναι καθαρά ένα παιχνίδι με το φως, και πιο συγκεκριμένα...
με το φάσμα του φωτός και την ατμόσφαιρα. Το φάσμα του φωτός αποτελείται από τα χρώματα που βλέπουμε στο ουράνιο τόξο. Το κάθε χρώμα έχει ένα συγκεκριμένο μήκος κύματος.

Ο ουρανός είναι μαύρος(κι όχι μπλε) και ο ήλιος παράγει άσπρο φως(κι όχι κίτρινο).

Στη Γη, έχουμε την ατμόσφαιρα. Η ατμόσφαιρα σε γενικές γραμμές αποτελείται κατά 78% από αέριο άζωτο και 21% οξυγόνο.

Σας τα αναφέρουμε τα προαναφερθέντα, ώστε να σας βοηθήσουν στην περαιτέρω κατανόηση.

Γιατί ο ουρανός είναι γαλάζιος;

Καθώς το φως εισέρχεται στην ατμόσφαιρα, κατά το "περπάτημά" του μέσα σε αυτήν, συμβαίνουν τα εξής:
- τα περισσότερα μήκη κύματος του φάσματος του φωτός καταφέρνουν να τη διασχίσουν,
- αυτά όμως με τα μεγαλύτερα μήκη κύματος(κόκκινο, πορτοκαλί,κίτρινο) επηρεάζονται λιγότερο από την ατμόσφαιρα,
- αυτά με τα μικρότερα μήκη κύματος απορροφώνται από τα μόρια του αέρα (μπλε, κυανό),
- κατά συνέπεια να παρεκκλίνουν της πορείας τους και να εκπέμπονται προς όλες τις κατευθύνσεις.

Έτσι αυτό που συμβαίνει, είναι να γίνεται συνέχεια αυτό το πράγμα, και για να το πούμε απλά, να παίζουν συνέχεια μέσα στην ατμόσφαιρα το παιχνίδι της απορρόφησης-παρέκκλισης-εκπομπής(=σκέδαση) προς όλες τις κατευθύνσεις, και να φτάνουνε στα μάτια μας από εκεί πάνω και από όλες τις κατευθύνσεις, τα μπλε-κυανά μήκη κύματος.

(όπου κι αν στρέψουμε το κεφάλι μας πάνω στον ουρανό, τα βλέπουμε, ως αποτέλεσμα του παραπάνω φαινομένου)

Αυτή είναι η αιτία που βλέπουμε τον ουρανό μπλε-γαλάζιο από τη μία άκρη ως την άλλη, κατά τη διάρκεια της ημέρας -από παντού εισέρχεται φως.

Ενώ το βράδυ που δεν εισέρχεται φως, δεν έχουμε το φαινόμενο αυτό και βλέπουμε τον ουρανό μαύρο, ως έχει δηλαδή.

Σημείωση: δεν είναι απόλυτη η σκέδαση, απλά ακολουθεί έναν τέτοιο κανόνα: περισσότερο μπλε, λιγότερο κυανό, ακόμα λιγότερο πράσινο, κλπ

Γιατί βλέπουμε τον ήλιο κίτρινο;

Τώρα ο λόγος που βλέπουμε τον ήλιο κίτρινο, είναι ότι λόγω της προαναφερθήσας σκέδασης και "απόσπασης" των χρωμάτων με μικρότερα μήκη κύματος(μπλε, κυανό) από το υπόλοιπο φάσμα, τα υπόλοιπα όλα μαζί, μας δίνουν το κίτρινο χρώμα!

Γι' αυτό βλέπουμε τον ήλιο κίτρινο!

Γιατί στο ηλιοβασίλεμα ο ήλιος είναι πορτοκαλί - κόκκινος;

ΚΑθώς ο ήλιος πάει να δύσει, το φως του ταξιδεύει πολύ περισσότερο μέσα στην ατμόσφαιρα ώστε να μας φτάσει.
Άρα υπάρχει πολύ μεγαλύτερη σκέδαση.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα:
1) να είναι λιγότερο φωτεινός
2) πριν τη δύση μόνο τα χρώματα με τα απόλυτα μεγαλύτερα μήκη κύματος να καταφέρνουν να φτάνουν στα μάτια μας (πορτοκαλοκόκκινο)
3) κατά τη δύση ακόμα και τα πορτοκαλή μήκη κύματος σκεδάζονται κατά μεγάλο ποσοστό και ουσιαστικά σχεδόν μόνο τα κόκκινα μήκη κύματος να φτάνουν στα μάτια μας, με ελάχιστα πορτοκαλί.

Έτσι όσο πάει να δύσει ο ήλιος τον βλέπουμε πορτοκαλί και κατά τη δύση γίνεται σχεδόν κόκκινος!

Αντίστοιχα πράγματα συμβαίνουν και πάνω στον ουρανό, με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται το μπλε-γαλάζιο και να παίρνει άλλες αποχρώσεις, αφού πλέον εμπλέκονται κατά πολύ και τα μήκη κύματος του πράσινου, κίτρινου, πορτοκαλί.

Εκεί πάνω συμβαίνουν με πολύ εντυπωσιακό τρόπο άπειρα φαινόμενα και εμείς απλά βλέπουμε το αποτέλεσμα αυτών.

Τα πράγματα βέβαια δεν είναι τόσο απλά όσο τα περιγράψαμε, αλλά σας δώσαμε μία προσέγγιση του τι συμβαίνει και έχουμε αυτή την αλλοίωση των χρωμάτων.
coolweb.gr

Read more: http://www.enimerwsi.gr/2012/01/blog-post_4655.html#ixzz1kSxTLjA5

Απίστευτη φωτογραφία από την περιστροφή της γης.

Η συγκεκριμένη εικόνα δεν έχει υποστεί επεξεργασία, είναι ακριβώς όπως τη βλέπετε. Η Φωτογραφία τραβήχτηκε στην Αυστραλία για να δείξει την περιστροφή της γης.

Την εικόνα τράβηξε ο Άντριου Μπρουκς, ερασιτέχνης φωτογράφος, τη στιγμή που βρισκόταν στο σαλόνι του σπιτιού ενός φίλου του στην περιοχή Denial Bay, που βρίσκεται στην άκρη του Great Australian Bight.

Ο φωτογράφος εκμεταλλεύτηκε τη φυσική περιστροφή της γης εξ ου και οι κύκλοι στην εικόνα που δημοσίευσε η Telegraph. Η κάθε φωτογραφία χρειάστηκε 36 λεπτά για να ολοκληρωθεί με το κλείστρο της κάμερας να είναι ανοιχτό για 18 λεπτά.

"Πήγα έξω ένα βράδυ κοίταξα στον ουρανό και έμεινα άφωνος από το πόσο ξάστερος ήταν. Τοποθέτησα την κάμερα, άνοιξα τα παντζούρια, έφτιαξα ένα τσάι και παρακολούθησα έναν αγώνα ποδοσφαίρου μέχρι να τραβηχτούν οι φωτογραφίες. Στη συνέχεια επέστρεψα και έμεινα έκθαμβος με τις εικόνες", είπε ο 42χρονος φωτογράφος.

Η κοντινότερη μεγαλύτερη πόλη απέχει από το σημείο 800 χιλιόμετρα κάτι που σημαίνει πως ο ουρανός δεν δέχεται την επίδραση από τα φώτα της μεγαλούπολης.
Επιπλέον, τη συγκεκριμένη μέρα η γη βρισκόταν σε τέτοια θέση που ήταν τέλεια για την αποτύπωση της εικόνας.
Πηγή: cosmo.gr

Η μαγεια του ουρανου.....

 

ΔΕΙΤΕ: Φωτογραφίες μοναδικής ομορφιάς

Οι παρακάτω φωτογραφίες έχουν διακριθεί στο διεθνή διαγωνισμό φωτογραφίας του ουρανού και της Γης με τίτλο «Beauty of the Night Sky».

Απολαύστε τες…

ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΕΣΛΑ

Μέτρησαν το μαγνητικό πεδίο στον πυρήνα της Γης

Το μαγνητικό πεδίο του πυρήνα είναι κατά μέσο όρο 25 Γκάους, δηλαδή περίπου 50 φορές πιο ισχυρό από αυτό που υπάρχει στην επιφάνεια της Γης

Την ισχύ του μαγνητικού πεδίου στο εσωτερικό του πυρήνα της Γης σε βάθος περίπου 3.000 χιλιομέτρων κατάφεραν να μετρήσουν οι επιστήμονες.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, το μαγνητικό πεδίο του πυρήνα είναι κατά μέσο όρο 25 Γκάους, δηλαδή περίπου 50 φορές πιο ισχυρό από αυτό που υπάρχει στην επιφάνεια της Γης και «αναγκάζει» τις βελόνες των πυξίδων να ευθυγραμμίζονται στον άξονα Βορρά-Νότου. 

Η ισχύς των 25 Γκάους αυξομειώνεται συνεχώς, καθώς το εσωτερικό μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μας δεν παραμένει σταθερό.
Η μέτρηση μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να ρίξουν περισσότερο φως στις πηγές θερμότητας που τροφοδοτούν τις μυστηριώδεις διαδικασίες στο εσωτερικό του πλανήτη μας.
«Η μέτρηση του μαγνητικού πεδίου μάς λέει ποιες είναι οι ενεργειακές απαιτήσεις και οι πηγές θερμότητας», σύμφωνα με τον Μπρους Μπάφετ, καθηγητή γεωεπιστημών του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Μπέρκλεϊ, ο οποίος έκανε την μέτρηση και δημοσίευσε τα σχετικά στοιχεία στο περιοδικό «Nature».
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η θερμότητα του εσωτερικού της Γης προέρχεται από τρεις πηγές:

• Το κατάλοιπο της θερμότητας που είχε αναπτυχθεί κατά το σχηματισμό του πλανήτη μας πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, όταν ακόμα αυτός ήταν καυτός και λιωμένος.
• Την απελευθέρωση βαρυτικής ενέργειας, καθώς τα βαριά χημικά στοιχεία βυθίζονται ολοένα προς το κέντρο του λιωμένου πυρήνα.
• Τη ραδιενεργή αποσύνθεση μακρόβιων στοιχείων, όπως το κάλιο, το ουράνιο και το θόριο.

Καθώς η Γη ψύχθηκε σταδιακά, «συνέλαβε» το αρχικό μαγνητικό πεδίο της από τον πρωτοπλανητικό δίσκο, στον οποίο διαμορφώθηκε το ηλιακό σύστημα. Αυτό το πρωταρχικό μαγνητικό πεδίο θα είχε όμως εξαφανιστεί μέσα σε 10.000 χρόνια το πολύ, αν στο μεταξύ δεν είχε τεθεί σε λειτουργία το «γεω-δυναμό» στο εσωτερικό της Γης, το οποίο συνεχώς «αναγεννά» το μαγνητικό πεδίο χάρη στη θερμότητα που αέναα παράγεται στα έγκατα του πλανήτη.
Αυτή η θερμότητα λιώνει τον εξωτερικό πυρήνα (που έχει πάχος περίπου 2.250 χλμ.) και τον κάνει να βράζει. Υπό την επίδραση των παραγομένων ρευμάτων θερμότητας, τα μέταλλα κινούνται και βουλιάζουν, δημιουργώντας ηλεκτρικά ρεύματα που συντηρούν το μαγνητικό πεδίο, το οποίο γίνεται αισθητό, αλλά με χαμηλότερη ισχύ, και στην επιφάνεια του πλανήτη.
Ο Μπάφετ έκανε την μέτρησή του με ένα πρωτότυπο τρόπο, με τη βοήθεια της ακτινοβολίας που φτάνει μέχρι τη Γη από τα μακρινά πολύ φωτεινά κβάζαρ (κέντρα άλλων γαλαξιών). Οι μετρήσεις αυτών των ραδιοκυμάτων από επίγεια και δορυφορικά τηλεσκόπια επέτρεψαν τον εντοπισμό των ανεπαίσθητων μεταβολών στον άξονα περιστροφής της Γης, τις οποίες προκαλεί η παλιρροϊκή έλξη της Σελήνης.
Η περιοδική αυτή έλξη, που αυξομειώνεται, επιβραδύνει τον άξονα περιστροφής της Γης προς την αντίθετη κατεύθυνση, κάτι που παράγει μαγνητικές μεταβολές στον εξωτερικό γήινο πυρήνα και επιτρέπει έτσι με τη βοήθεια των ραδιοκυμάτων από τα κβάζαρ να μετρηθεί η ισχύς του μαγνητικού πεδίου του πλανήτη μας.
Ο εσωτερικός πυρήνας της Γης, η «καρδιά» του πλανήτη μας, εκτιμάται ότι είναι μια σφαίρα που αποτελείται από στέρεο (παγωμένο) σίδηρο και νικέλιο, με μέγεθος όσο περίπου η Σελήνη.
Γύρω από αυτή την «μπάλα», υπάρχει το εξωτερικό υγρό (λιωμένο λόγω θερμότητας) τμήμα του πυρήνα και πιο πάνω το καυτό μάγμα (που μερικές φορές βγαίνει στην επιφάνεια ως λάβα ηφαιστείων) και, τελικά, ο εξωτερικός πετρώδης φλοιός.
Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) πατήσετε εδώ
Πηγή: ΑΠΕ-ΕΘΝΟΣ

H ζωή στην Γη "εξεράγη" πριν απο 3 δις χρόνια

Η ζωή στη Γη ξαφνικά «τέθηκε» σε λειτουργία περίπου πριν τρία δισεκατομμύρια χρόνια, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.
Οι επιστήμονες έχουν μελετήσει αρχαία γονίδια δίνοντας  μια νέα εικόνα από τους πρώτους κατοίκους του πλανήτη μας και πιστεύουν ότι η πρώτη ζωή αναπτύχθηκε όταν τα μικρόβια έμαθαν να χρησιμοποιούν το οξυγόνο και την ενέργεια από τον ήλιο για να ζήσουν.
Ερευνητές από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), μελέτησαν 1.000 βασικά γονίδια που υπάρχουν σήμερα και τα επεξεργάστηκαν για να δουν πώς έχει εξελιχθεί η ζωή από το πολύ μακρινό παρελθόν.
Στα πειράματα με γονιδιακά απολιθώματα που ανακάλυψαν, δόθηκαν απαντήσεις όχι μόνον πότε  τα γονίδια τέθηκαν σε λειτουργία, αλλά και ποια ήταν τα αρχαία μικρόβια τα οποία κατείχαν αυτά τα γονίδια.
Οι υπολογισμοί τους δείχνουν ότι περίπου το 27 τοις εκατό του συνόλου των υφιστάμενων γονιδίων τέθηκε σε λειτουργία μεταξύ 3,3 και 2,8 δισεκατομμύρια χρόνια πριν.
Περίπου 580 εκατομμύρια χρόνια πριν, η ζωή στη Γη άρχισε μια γρήγορη περίοδο αλλαγών που ονομάζεται Κάμβρια Έκρηξη, με μια τεράστια νέα γκάμα των ζωικών μορφών.
Τα απολιθώματα βοήθησαν τους παλαιοντολόγους να καταγράψουν την εξέλιξη της ζωής από τότε, αλλά σαφής εικόνα της ζωής κατά τη διάρκεια των 3 δισεκατομμυρίων χρόνων που προηγήθηκαν της Κάμβρια περιόδου είναι δύσκολη να δύσκολη να υπάρξει, διότι η υφή  τους δεν ήταν σε ικανοποιητική.
Επειδή όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί κληρονομούν τα γονιδιώματα τους από τα πατρογονικά γονιδιώματα, βιολόγοι στο MIT προσπάθησαν να βρουν εκείνες τις πληροφορίες  που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τα σύγχρονα γονιδιώματα για την ανοικοδόμηση της εξέλιξης των αρχαίων μικροβίων.
Οι επιστήμονες Eric Alm και Lawrence David έχουν ονομάσει αυτή την περίοδο Archean επέκταση επειδή τόσο πολλά από τα νέα γονίδια που εντοπίστηκαν σχετίζονται με το οξυγόνο, ο Alm και ο David αναφέρουν ότι πρώτη σκέψη τους ήταν  ότι η εμφάνιση του οξυγόνου που μπορεί να ευθύνεται για την Archean επέκταση.
Οξυγόνο δεν υπήρχε στην ατμόσφαιρα της Γης τα μέχρι περίπου 2,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Όταν άρχισε να δημιουργείται το οξυγόνο πολλές μορφές ζωής «δολοφονήθηκαν» από αυτό σε ένα γεγονός το ονομάστηκε «'The Great Oxidation» (η μεγάλη οξείδωση) το ήταν ίσως το πιο καταστροφικό γεγονός στην ιστορία της κυτταρικής ζωής, χωρίς όμως να έχουμε καμία βιολογικό αρχείο για αυτό»
www.7news.gr

«Ταχυδρόμοι» της ζωής οι αστεροειδείς;

Νέες αποδείξεις ότι το νερό δεν είναι σπάνιο στο Διάστημα έρχονται στο φως, καθώς ίχνη ύπαρξης νερού (πριν από εκατομμύρια έτη) εντοπίστηκαν στο φαράγγι Μelas Chasma στον Αρη (επάνω), όπως και σε έναν αστεροειδή που κινείται στο ηλιακό μας σύστημα. Οι νέες ανακαλύψεις ενισχύουν τη θεωρία ότι πολλοί αστεροειδείς διαθέτουν νερό και είναι πιθανό αυτοί να το έφεραν στη Γη

Εξι μήνες μετά τον εντοπισμό νερού και οργανικών στοιχείων στον αστεροειδή 24 Τhemis οι επιστήμονες εντόπισαν νερό και σε έναν ακόμη αστεροειδή που κινείται στο ηλιακό μας σύστημα, ενώ παράλληλα εντοπίστηκαν (ξανά) ίχνη της παρουσίας νερού στον Αρη. Τα ευρήματα ενισχύουν τις θεωρίες που αναφέρουν ότι δομικά υλικά για τη δημιουργία της ζωής όχι μόνο αφθονούν στο Διάστημα αλλά έφθασαν στη Γη από εκεί.

Χρησιμοποιώντας εξοπλισμό και όργανα της ΝΑSΑ ερευνητές του Πανεπιστημίου της Φλόριδας εντόπισαν την παρουσία νερού σε παγωμένη μορφή στον αστεροειδή 65 Cybele, γεγονός το οποίο έχει εκτός των άλλων και σημειολογική σημασία, αφού η Κυβέλη (από όπου πήρε το όνομά του ο αστεροειδής) ήταν η θεά της άγριας φύσης, των δημιουργικών δυνάμεων της Γης και της γονιμότητας.

«Η ανακάλυψη δείχνει ότι στη συγκεκριμένη περιοχή του ηλιακού μας συστήματος βρίσκεται πολύ περισσότερο νερό από όσο πιστεύαμε ως σήμερα και ενισχύει τη θεωρία ότι κάποιοι αστεροειδείς που έπεσαν στη Γη έφεραν στον πλανήτη μας τόσο το νερό όσο και άλλα υλικά δημιουργίας της ζωής» δήλωσε στο 42ο Συνέδριο Πλανητικών Επιστημών της Αμερικανικής Ενωσης Αστρονομίας ο Ουμπέρτο Κάμπινς, μέλος μιας εκ των ερευνητικών ομάδων που έκανε την ανακάλυψη.

Ο ευρωπαϊκός δορυφόρος Μars Εxpress που εξερευνά τον Αρη εντόπισε στο γιγαντιαίο φαράγγι Μelas Chasma ίχνη της ύπαρξης νερού πριν από πολλά εκατομμύρια έτη, όταν, σύμφωνα με όσα πιστεύουν οι επιστήμονες, στον Αρη υπήρχαν ποτάμια, λίμνες και πιθανώς ένας ωκεανός. Στην εικόνα που τράβηξε η κάμερα υψηλής ανάλυσης του δορυφόρου διακρίνονται στις πλαγιές οι αυλακώσεις που σύμφωνα με τους επιστήμονες δημιουργήθηκαν από το νερό.