Ανακαλύφθηκε εξωπλανήτης, κατάλληλος για ζωή

Ο πλανήτης Γκλίζε 832c είναι μια ‘υπερ-Γη', με μάζα πέντε φορές μεγαλύτερη από τη Γη, σε απόσταση μόνο 16 ετών φωτός.

Ο εξωπλανήτης χρειάζεται 36 μέρες (το έτος του) για να διαγράψει μια πλήρη τροχιά γύρω από το άστρο του, τον ερυθρό νάνο Γκλίζε 832, και θεωρείται ένας από τους τρεις πιο ‘γήινους' εξωπλανήτες που έχουν ανακαλυφτεί μέχρι σήμερα, σύμφωνα με το Space.com. Οι άλλοι δύο είναι ο Γκλίζε 667c και ο Κέπλερ 62e, αλλά ο Γκλίζε 832c είναι ο πιο κοντινός από τους τρεις, αν και προς το παρόν αποτελεί ερωτηματικό πόσο πραγματικά όμοιος με τη Γη είναι. Δεν αποκλείεται ότι μπορεί να διαθέτει μια πολύ πυκνή ατμόσφαιρα όπως της Αφροδίτης, κάτι που θα τον καθιστούσε μάλλον αφιλόξενο για ζωή.

Αν και το άστρο του είναι πιο αχνό από τον Ήλιο μας, επειδή ο συγκεκριμένος εξωπλανήτης βρίσκεται πολύ πιο κοντά σε αυτό από ό,τι η Γη, τελικά μπορεί να δέχεται περίπου την ίδια ποσότητα ηλιακής ενέργειας. Η ανακάλυψή του, με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Γουίτενμάγιερ του αυστραλιανού Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας, έγινε από τρία διαφορετικά τηλεσκόπια, το Αγγλο-Αυστραλιανό στην Αυστραλία και δύο του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στη Χιλή.

Ο Γκλίζε 832c είναι ο δεύτερος πλανήτης που ανακαλύπτεται γύρω από το άστρο Γκλίζε 832, καθώς το 2009 είχε βρεθεί ο Γκλίζε 832b, ένας αέριος γίγαντας μακριά από το άστρο του, με έτος διάρκειας εννέα ετών.

Καθώς ολοένα περισσότεροι και πιο κοντινοί εξωπλανήτες ανακαλύπτονται, οι οποίοι μάλιστα μπορεί να φιλοξενούν κάποια μορφή ζωής, πιθανότατα όχι νοήμονα, η NASA ετοιμάζεται να στείλει στο διάστημα ένα ακόμη μήνυμα προς πιθανούς εξωγήινους. Όταν η αποστολή «Νέοι Ορίζοντες» ολοκληρώσει την μελέτη του Πλούτωνα το καλοκαίρι του 2015, η αμερικανική διαστημική υπηρεσία θα στείλει στο σκάφος μια σειρά από δεδομένα, που θα απαρτίζουν ένα ψηφιακό μήνυμα.

Το σκάφος θα βγεί κάποια στιγμή από το ηλιακό μας σύστημα και, μεταφέροντας μαζί του μήνυμα, θα ελπίζει ότι κάποτε στο μέλλον θα υποπέσει στην αντίληψη κάποιου (υποθετικού) εξωγήινου πολιτισμού, που οι απόγονοί μας θα ήθελαν να αποδειχτεί ότι έχει φιλικές προθέσεις - κάτι όχι εγγυημένο, όπως προειδοποιούν διάσημοι επιστήμονες, μεταξύ των οποίων ο Στέφεν Χόκινγκ.

Ήδη ανάλογα, πιο πρωτόγονης μορφής, μηνύματα έχουν σταλεί στο διάστημα με τις διαστημοσυσκευές «Ταξιδιώτης» (Voyager) και «Πρωτοπόρος» (Pioneer). Η επίσημη ανακοίνωση για την αποστολή και το περιεχόμενο του νέου μηύματος θα γίνει στο τέλος Αυγούστου.

Ήδη η NASA δέχεται σχετικές προτάσεις από οποιονδήποτε στον κόσμο. Μάλιοτα, καθώς το διαστημικό σκάφος θα παραμείνει σε επικοινωνία με τη Γη, στην πορεία το μήνυμα θα είναι δυνατό να αλλάξει. Περισσότερα για το πρόγραμμα δημιουργίας του μηνύματος με την εμπνευστική ονομασία "One Earth Message" μπορεί κανείς να βρει στη διεύθυνση: www.newhorizonsmessage.com.

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

πηγη

Aνακάλυψαν δύο εξωπλανήτες σε πρωτοφανή τροχιά

Oι τροχιές γύρω από τα άστρο τους (ήλιος) βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση η μία από την άλλη, ένα φαινόμενο που δεν το έχουμε ποτέ δει στο Σύμπαν.

Αμερικανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν δύο εξωπλανήτες (πλανήτες εκτός του ηλιακού μας συστήματος) των οποίων οι τροχιές γύρω από τα άστρο τους (ήλιος) βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση η μία από την άλλη, ένα φαινόμενο που δεν το έχουμε ποτέ δει στο Σύμπαν.

Φανταστείτε ότι, αντί για την πανσέληνο που «ανατέλλει» στον ορίζοντα, εδώ έχουμε ένα γιγάντιο αέριο πλανήτη, που φαίνεται τρεις φορές μεγαλύτερος, εξηγούν οι ερευνητές, των οποίων οι εργασίες δημοσιεύονται σήμερα στις ΗΠΑ στην ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού Science.

Αυτός ο κόσμος υπάρχει πράγματι και είναι ένα αστρικό σύστημα με δύο αστέρια (ήλιους) στον αστερισμό του Κύκνου, περίπου 1.200 έτη φωτός από τη Γη (ένα έτος φωτός αντιστοιχεί με 9460 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα). Έχει ονομαστεί Κέπλερ-36, από το όνομα του αμερικανικού διαστημικού τηλεσκοπίου των ΗΠΑ που είναι αφιερωμένο στην αναζήτηση εξωπλανητών.

«Αυτοί οι δύο πλανήτες περνούν πολύ κοντά ο ένας από τον άλλο», δήλωσε ο Τζος Κάρτερ του Harvard Smithsonian Center for Astrophysics (CfA), ένας από τους βασικούς συντάκτες της εργασίας αυτής.

«Είναι οι πιο κοντινοί που έχουμε δει ποτέ σε ένα πλανητικό σύστημα», προσθέτει ο αστρονόμος Έρικ Αγκολ του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον.

Οι δύο πλανήτες βρίσκονται στο κοντινότερο μεταξύ τους σημείο κάθε 97 ημέρες, κατά μέσον όρο. Στη συνέχεια χωρίζονται από μια απόσταση μικρότερη κατά πέντε φορές της απόστασης Γης Σελήνης, περίπου 1,9 εκατομμύρια χιλιόμετρα.

Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν τους δύο πλανήτες από την ανάλυση των δεδομένων που συλλέγονται από το τηλεσκόπιο Κέπλερ, το οποίο μπορεί να εντοπίσει έναν εξωπλανήτη όταν αυτός περνά μπροστά από το άστρο του, και μειώνει λίγο την ακτινοβολία του.

Αυτό το νέο πλανητικό σύστημα περιέχει μόνο αυτούς τους δύο πλανήτες σε τροχιά γύρω από ένα άστρο που μοιάζει στον ήλιο μας, αλλά είναι παλαιότερο κατά αρκετά δισεκατομμύρια έτη.
Zougla.gr

Ανακάλυψαν πλανήτη με δύο...ήλιους!

Έναν πλανήτη με δύο ήλιους ανακάλυψαν στο γαλαξία μας Αμερικανοί αστρονόμοι, γεγονός πρωτοφανές για τα χρονικά της αστρονομίας.
Ο πλανήτης, ο οποίος βρίσκεται εκτός του δικού μας ηλιακού συστήματος, περιστρέφεται γύρω από δύο ήλιους και επομένως έχει καθημερινά δύο ανατολές και δύο δύσεις. Απέχει περίπου 200 έτη φωτός από τη Γη και οι επιστήμονες τον βάφτισαν Κέπλερ-16β.
Μέχρι σήμερα, δεν γνωρίζαμε την ύπαρξη τέτοιων πλανητών παρά μόνο μέσα από τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας και κυρίως από την εποποιία του «Πολέμου των Αστρων».
Η φαντασία των σεναριογράφων "γέννησε" τον πλανήτη Τατουίν με τις άνυδρες ερήμους όπου κατοικούσαν οι Ανθρωποι της άμμου. Σε αντίθεση με τον Τατουίν όμως, και παρά τους δύο ήλιους, ο Κέπλερ-16β είναι κρύος και αεριώδης, ενώ οι αστρονόμοι απέκλεισαν την πιθανότητα να φιλοξενεί ζωή.
Η μάζα του είναι περίπου το ένα τρίτο εκείνης του πλανήτη Δία. Το μέγεθος και η μάζα του είναι παραπλήσια με του πλανήτη Κρόνου. Κάνει μία πλήρη περιστροφή γύρω από τους δύο ήλιους του σε 229 γήινες ημέρες. Τα δύο αυτά αστέρια είναι μικρότερα και όχι τόσο θερμά όσο ο δικός μας Ήλιος και για το λόγο αυτό ο Κέπλερ-16β παραμένει παγωμένος, με θερμοκρασίες που κυμαίνονται μεταξύ -73 έως -101 βαθμών Κελσίου.
«Για άλλη μια φορά, ανακαλύπτουμε ότι το δικό μας ηλιακό σύστημα δεν είναι παρά ένα παράδειγμα μεταξύ της ποικιλίας των πλανητικών συστημάτων που μπορεί να δημιουργήσει η φύση», δήλωσε ο Τζος Κάρτερ, αστρονόμος στο Κέντρο Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν.
 ΑΜΠΕ- NAFTEMPORIKI

Έναν πλανήτη με δύο ήλιους ανακάλυψαν στο γαλαξία μας Αμερικανοί αστρονόμοι, γεγονός πρωτοφανές για τα χρονικά της αστρονομίας.
Ο πλανήτης, ο οποίος βρίσκεται εκτός του δικού μας ηλιακού συστήματος, περιστρέφεται γύρω από δύο ήλιους και επομένως έχει καθημερινά δύο ανατολές και δύο δύσεις. Απέχει περίπου 200 έτη φωτός από τη Γη και οι επιστήμονες τον βάφτισαν Κέπλερ-16β.
Μέχρι σήμερα, δεν γνωρίζαμε την ύπαρξη τέτοιων πλανητών παρά μόνο μέσα από τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας και κυρίως από την εποποιία του «Πολέμου των Αστρων».
Η φαντασία των σεναριογράφων "γέννησε" τον πλανήτη Τατουίν με τις άνυδρες ερήμους όπου κατοικούσαν οι Ανθρωποι της άμμου. Σε αντίθεση με τον Τατουίν όμως, και παρά τους δύο ήλιους, ο Κέπλερ-16β είναι κρύος και αεριώδης, ενώ οι αστρονόμοι απέκλεισαν την πιθανότητα να φιλοξενεί ζωή.
Η μάζα του είναι περίπου το ένα τρίτο εκείνης του πλανήτη Δία. Το μέγεθος και η μάζα του είναι παραπλήσια με του πλανήτη Κρόνου. Κάνει μία πλήρη περιστροφή γύρω από τους δύο ήλιους του σε 229 γήινες ημέρες. Τα δύο αυτά αστέρια είναι μικρότερα και όχι τόσο θερμά όσο ο δικός μας Ήλιος και για το λόγο αυτό ο Κέπλερ-16β παραμένει παγωμένος, με θερμοκρασίες που κυμαίνονται μεταξύ -73 έως -101 βαθμών Κελσίου.
«Για άλλη μια φορά, ανακαλύπτουμε ότι το δικό μας ηλιακό σύστημα δεν είναι παρά ένα παράδειγμα μεταξύ της ποικιλίας των πλανητικών συστημάτων που μπορεί να δημιουργήσει η φύση», δήλωσε ο Τζος Κάρτερ, αστρονόμος στο Κέντρο Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν.
 ΑΜΠΕ- NAFTEMPORIKI

Κέπλερ 22-Β, ο μεγάλος αδελφός της Γης

Εκείνο που μέχρι πρόσφατα ανήκε στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας αποτελεί πλέον επιστημονική πραγματικότητα. Η NASA επιβεβαίωσε ότι ο Κέπλερ 22-Β, ένας εξωπλανήτης που βρίσκεται σε απόσταση 600 ετών φωτός από εμάς, ενδέχεται να φιλοξενεί ζωή.

Κάπως έτσι φαντάστηκε τον Κέπλερ 22-Β ο καλλιτέχνης της NASA. Στην πραγματικότητα κανείς δεν γνωρίζει αν έχει σύννεφα ή θάλασσες, αν είναι βραχώδης ή αποτελείται από αέρια Εναι δυόμισι φορές μεγαλύτερος από τη Γη βρίσκεται στην "εύκρατη ζώνη" του ηλιακού του συστήματος, σε σημείο, δηλαδή, που επιτρέπει την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνειά του. Περιστρέφεται γύρω από το άστρο του σε απόσταση 15% μικρότερη από εκείνη που χωρίζει τη Γη από τον Ήλιο. Επειδή, όμως, ο δικός του ήλιος εκπέμπει 25% λιγότερο φως από τον δικό μας, οι συνθήκες μοιάζουν πολύ με εκείνες που επικρατούν στη Γη.  Η μέση θερμοκρασία στον Κέπλερ 22-Β υπολογίζεται σε 22 βαθμούς Κελσίου.
Ο Κέπλερ 22-Β είναι πρώτος πλανήτης για τον οποίο υπάρχει επιβεβαίωση ότι θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή. Δεν είναι όμως και ο μοναδικός. Η NASA εξετάζει τα δεδομένα για ακόμη 47 εν δυνάμει κατοικήσιμους πλανήτες.
 
Ο Κέπλερ και το δικό μας ηλιακό σύστημα

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 

Το Ηλιακό Σύστημα «περιείχε κάποτε έναν ακόμα γιγάντιο πλανήτη»

Χαμένος στο Διάστημα: ένας παλιός μας γείτονας δεν αποκλείεται να κυκλοφορεί κάπου εκεί έξω (Καλλιτεχνική απεικόνιση, Southwest Research Institute) 

Ένας γιγάντιος πλανήτης στο μέγεθος του Ποσειδώνα δεν αποκλείεται να εξοστρακίστηκε από το Ηλιακό Σύστημα στα αρχικά στάδια της εξέλιξής του, υπολογίζουν Αμερικανοί ερευνητές.

Η υπόθεση του επιπλέον πλανήτη προτείνεται ως εξήγηση σε ένα μυστήριο που απασχολεί τους πλανητολόγους εδώ και καιρό: γιατί οι (υπόλοιποι) πλανήτες βρίσκονται στις θέσεις όπου τους βλέπουμε σήμερα;

Η μελέτη της κίνησης των πλανητών και των σωμάτων της Ζώνης του Κούιπερ -ενός βασιλείου παγωμένων αστεροειδών πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα- υποδεικνύει ότι το Ηλιακό Σύστημα πρέπει να πέρασε μια μεγάλη αναστάτωση 600 εκατομμύρια χρόνια μετά το σχηματισμό του.

Λόγω αυτής της «δυναμικής αστάθειας», πολλά μικρά σώματα πρέπει να εκτινάχθηκαν προς τα έξω, μέχρι τη Ζώνη του Κούιπερ, ενώ ο Δίας πρέπει να μετακινήθηκε πιο κοντά στον Ήλιο.

Το σενάριο αυτό παρουσιάζει όμως ένα πρόβλημα: οι προσομοιώσεις που τρέχουν οι επιστήμονες εδώ και χρόνια δείχνουν ότι η μεταπήδηση του Δία σε νέα τροχιά θα είχε διαταράξει σε υπερβολικό βαθμό τις τροχιές των εσωτερικών πλανητών. Σε πολλές προσομοιώσεις, για παράδειγμα, η Γη συγκρούεται με τον Άρη ή την Αφροδίτη.

Μια πιθανή λύση προτείνεται τώρα από τον Ντέιβιντ Νεσβόρνι του Ερευνητικού Ινστιτούτου Southwest στο Τέξας. Ο αστρονόμος εκτιμά ότι το πρόβλημα θα λυνόταν αν το νεαρό Ηλιακό Σύστημα περιείχε έναν ακόμα γιγάντιο πλανήτη, στο μέγεθος του Ουρανού ή του Ποσειδώνα, ο οποίος εκτινάχθηκε στο διαστρικό διάστημα λόγω της δυναμικής αστάθειας.

Ο «εξοστρακισμός» αυτού του πλανήτη θα επέτρεπε στον Δία να μετακινηθεί προς τα μέσα χωρίς να διαταράξει τόσο πολύ τις τροχιές των εσωτερικών πλανητών. Στις προσομοιώσεις του Νεσβόρνι, η προσθήκη του επιπλέον πλανήτη πράγματι οδηγεί στην κατάσταση που παρατηρούμε σήμερα στο Ηλιακό Σύστημα.

Εξάλλου, επισημαίνει ο ερευνητής στο Astrophysical Research Letters, η υπόθεση του εξοστρακισμένου πλανήτη ενισχύεται από την ανακάλυψη πολλών «αδέσποτων» πλανητών που κινούνται χαμένοι στο διαστρικό κενό.

Newsroom ΔΟΛ

Αδέσποτοι πλανήτες!

Οι ελεύθεροι πλανήτες είναι διπλάσιοι σε αριθμό από τα άστρα, ανακάλυψη που ανοίγει νέους δρόμους στη φαντασία

Καλλιτεχνική απεικόνιση «αδέσποτου» πλανήτη

14Share

emailεκτύπωση 

Πριν από 11 χρόνια μια ομάδα ισπανών αστρονόμων είχε αναγγείλει την ανακάλυψη ελεύθερων πλανητών, δηλαδή πλανητών οι οποίοι δεν περιφέρονται γύρω από κάποιο αστέρι αλλά κινούνται ελεύθερα στον μεσοαστρικό χώρο. Αυτή η ανακοίνωση είχε γίνει τότε δεκτή με σκεπτικισμό επειδή η ύπαρξη τέτοιου είδους ουράνιων σωμάτων δεν προβλεπόταν από τις κρατούσες θεωρίες. Πριν από λίγες ημέρες όμως δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα μιας νέας έρευνας, η οποία όχι μόνο επιβεβαίωσε οριστικά την ύπαρξη ελεύθερων πλανητών, αλλά κατέληξε και στο σχεδόν απίστευτο συμπέρασμα ότι ο αριθμός τους είναι ασύλληπτα μεγάλος. Φαίνεται ότι οι πλανήτες αυτοί είναι δύο φορές περισσότεροι από τα αστέρια, που σημαίνει ότι μόνο στον Γαλαξία μας υπάρχουν 400 δισεκατομμύρια ελεύθεροι πλανήτες! Πέρα από τη μεγάλη σημασία αυτής της ανακάλυψης για τις θεωρίες δημιουργίας πλανητικών συστημάτων, πολλοί ήδη άρχισαν να σκέπτονται ότι η φύση έχει φτιάξει, πριν από εμάς, το «τέλειο» διαστημόπλοιο για την εξερεύνηση και τον αποικισμό του Σύμπαντος.

Ανατροπή στη δημιουργία πλανητών
Η Αστρονομία είναι μια επιστήμη γεμάτη ανατροπές. Η πιο πρόσφατη έχει να κάνει με τον τρόπο που δημιουργούνται οι πλανήτες, δηλαδή ουράνια σώματα πολύ μικρότερα από αστέρια, η εσωτερική πίεση και θερμοκρασία των οποίων δεν επαρκούν για να συντηρήσουν θερμοπυρηνικές αντιδράσεις. Ως πριν από λίγο καιρό διδάσκαμε στους φοιτητές μας ότι οι πλανήτες δημιουργούνται από το υλικό που «περισσεύει», μετά τη δημιουργία ενός αστεριού, και έτσι αναγκαστικά περιφέρονται γύρω από το «μητρικό» αστέρι. Η πρόσφατη ανακοίνωση μιας πολυπληθούς ομάδας αστρονόμων για την οριστική επιβεβαίωση της ύπαρξης ελεύθερων πλανητών ήρθε να ανατρέψει αυτή τη θεωρία.
Ελεύθερος πλανήτης είναι ένα ουράνιο σώμα παρόμοιο σε μέγεθος με τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, το οποίο όμως δεν «ανήκει» σε κάποιο αστέρι, με την έννοια ότι περιφέρεται γύρω από αυτό, αλλά περιπλανάται «ελεύθερο» στον μεσοαστρικό χώρο. Η πρώτη ανακοίνωση για την ύπαρξη ελεύθερων πλανητών είχε γίνει το 2000 από μια ομάδα ισπανών αστρονόμων που είχαν χρησιμοποιήσει κλασικές φωτογραφικές μεθόδους για να αποτυπώσουν αμυδρά αντικείμενα με μάζα λίγες φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του Δία, του μεγαλύτερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος. Για να γίνει αποδεκτή όμως μια τόσο σημαντική ανατροπή χρειάζεται επιβεβαίωση με άλλη, ανεξάρτητη μέθοδο.

Περιοχή στο νεφέλωμα του Αετού, όπου είναι πιθανό ότι μαζί με τα αστέρια δημιουργούνται και ελεύθεροι πλανήτες


Η μέθοδος του βαρυτικού μικρο-φακού
Η πιο σύγχρονη και κατάλληλη για τον σκοπό αυτό μέθοδος είναι το φαινόμενο του βαρυτικού μικρο-φακού (microlensing), που ανιχνεύει ένα σώμα με άλλη μέθοδο και όχι από το φως που αυτό εκπέμπει. Σύμφωνα με τη Γενική Θεωρία Σχετικότητας, ένα σώμα, είτε φωτεινό είτε σκοτεινό, που τυχαίνει να βρίσκεται στην ευθεία η οποία ενώνει το μάτι μας με μια μακρινή φωτεινή πηγή, εστιάζει το φως της πηγής, όπως ένας αμφίκυρτος φακός συγκεντρώνει το ηλιακό φως. Για τον λόγο αυτό το πλησιέστερο σώμα ονομάζεται βαρυτικός φακός. Αν ο φακός έχει μάζα όση ένας γαλαξίας ή ένα σμήνος γαλαξιών, τότε είναι δυνατό να παρατηρήσουμε την εικόνα της μακρινής πηγής που αυτός προβάλλει. Αν ο φακός έχει μάζα όση ένα αστέρι ή ένας πλανήτης, τότε δεν μπορούμε να δούμε την εικόνα της πηγής, όμως μπορούμε να παρατηρήσουμε την απότομη αύξηση της λαμπρότητάς της που προκαλείται από την εστίαση της ακτινοβολίας της. Ανάλογα με τη μάζα του φακού και την ταχύτητα με την οποία αυτός κινείται, η αναλαμπή αυτή της πηγής μπορεί να διαρκέσει μερικές ώρες ή ημέρες.

Τη διετία 2006-2007 η ερευνητική ομάδα MAO (Microlensing Observations in Astrophysics) παρατηρούσε συστηματικά το κέντρο του Γαλαξία μας με σκοπό την καταγραφή αναλαμπών που οφείλονται σε ελεύθερους πλανήτες. Κατά τη διάρκεια των παρατηρήσεων καταγράφηκαν αρκετές εκατοντάδες αναλαμπές αυτού του είδους, πολλές από τις οποίες επιβεβαιώθηκαν στη συνέχεια από την ερευνητική ομάδα OGLE (Optical Gravitational Lensing Experiment). Η στατιστική ανάλυση αυτών των γεγονότων, που ολοκληρώθηκε μόλις πρόσφατα, οδήγησε στο συμπέρασμα ότι στον Γαλαξία μας υπάρχουν ελεύθεροι πλανήτες, στο μέγεθος του Δία, ο αριθμός των οποίων είναι διπλάσιος από τον αριθμό των αστέρων του Γαλαξία. Επειδή ο αριθμός των αστέρων είναι 200 δισεκατομμύρια, ο αριθμός των ελεύθερων πλανητών του Γαλαξία μας είναι 400 δισεκατομμύρια. Ανάλογος αριθμός θα πρέπει να υπάρχει και στα υπόλοιπα 200 δισεκατομμύρια γαλαξίες που υπάρχουν στο ορατό από εμάς Σύμπαν.

Οταν η φαντασία γίνεται πραγματικότητα
Αξίζει να σημειωθεί ότι η ύπαρξη ελεύθερων πλανητών είχε προταθεί ήδη το 1932 στη νουβέλα επιστημονικής φαντασίας Οταν συγκρούονται οι πολιτισμοί των Philip Wylie και Edwin Balmer. Μετά όμως την πρώτη ανακοίνωση παρατήρησης τέτοιου είδους ουράνιων σωμάτων το 2000, η σκυτάλη πέρασε στους επιστήμονες. Πολλοί από αυτούς δοκίμασαν να υπολογίσουν την πιθανότητα της διατήρησης ζωής σε έναν ελεύθερο πλανήτη καθώς και την πιθανότητα σύλληψης ενός ελεύθερου πλανήτη από ένα προϋπάρχον πλανητικό σύστημα, παρόμοιο με τις εκατοντάδες που έχουν ήδη ανακαλυφθεί τα τελευταία χρόνια. Ετσι αρκετοί αστροβιολόγοι έδειξαν ότι η γεωθερμική ενέργεια ενός ελεύθερου πλανήτη με πυκνή ατμόσφαιρα μπορεί να διατηρεί επιφανειακή θερμοκρασία στην οποία διάφοροι διαλύτες βιολογικής σημασίας (όπως π.χ. το νερό) βρίσκονται σε υγρή μορφή, ενώ η ερευνητική ομάδα Δυναμικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης έδειξε ότι η πιθανότητα σύλληψης ενός ελεύθερου πλανήτη από ένα πλανητικό σύστημα δεν είναι καθόλου αμελητέα. Αρα η μεταφορά ζωής, ή και ακόμη-ακόμη αποικιών, μέσω ελεύθερων πλανητών από ένα πλανητικό σύστημα σε ένα άλλο δεν φαίνεται να αποκλείεται στο απώτερο μέλλον.

* Ο Χάρης Βάρβογλης είναι καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ.

Γεμάτο... αδέσποτους πλανήτες το σύμπαν

Ουκ ολίγοι είναι οι πλανήτες που δεν βρίσκονται σε τροχιά γύρω από ένα μητρικό άστρο-ήλιο, αλλά περιπλανιούνται... αδέσποτοι στους ουρανούς, διαπίστωσαν οι επιστήμονες. Οι πρώτες στατιστικές-μαθηματικές εκτιμήσεις δείχνουν ότι τέτοιοι πλανήτες είναι δυνατό να είναι τόσοι πολλοί, όσοι και τα άστρα-ήλιοι στο γαλαξία μας ή ακόμα περισσότεροι. Σύμφωνα με μια εκτίμηση των ερευνητών, μπορεί να υπάρχουν έως και 400 δισεκατομμύρια τέτοιοι πλάνητες, δηλαδή πολύ περισσότεροι από τα κοινά άστρα όπως ο ήλιος μας.

Δύο διεθνείς ομάδες επιστημόνων, με επικεφαλής τον καθηγητή αστροφυσικής Τακαχίρο Σούμι του πανεπιστημίου της Οσάκα, (μετά από διετή έρευνα ανάμεσα σε δεκάδες εκατομμύρια άστρα του γαλαξία μας, εντόπισαν δέκα πλανήτες, με τη μάζα περίπου του Δία, του μεγαλύτερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, οι οποίοι βρίσκονται σε τόσο τεράστιες αποστάσεις από το πλησιέστερο άστρο, που τουλάχιστον μερικοί από αυτούς δεν μπορεί παρά να θεωρηθούν ότι είναι "ορφανοί" και κινούνται σαν "ελεύθερα πουλιά" στη "γειτονιά" του γαλαξία μας.
Η εντυπωσιακή ανακάλυψη, που παρουσιάστηκε στο περιοδικό "Nature", ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην αναζήτηση των εξωπλανητών, δηλαδή των πλανητών πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, από τους οποίους έχουν ανακαλυφθεί περισσότεροι από 500 μετά το 1995. Τώρα, για πρώτη φορά, υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι αρκετοί εξωπλανήτες είναι "αδέσμευτοι" από μητρικά άστρα.
Οι αστρονόμοι έψαξαν για πλανήτες σε απόσταση δέκα έως 500 αστρονομικών μονάδων από κάποιο άστρο (μια αστρονομική μονάδα αντιστοιχεί στην απόσταση Γης-Ήλιου, δηλαδή σε περίπου 150 εκατ. χλμ). Συγκριτικά, στο δικό μας ηλιακό σύστημα, ο Δίας, ο μεγαλύτερος πλανήτης, απέχει μόλις πέντε αστρονομικές μονάδες από τον Ήλιο, ενώ ο Ποσειδώνας, ο πιο μακρινός, απέχει 30. Για κανέναν από τους συγκεκριμένους δέκα εξωπλανήτες δεν διαπιστώθηκε να υπάρχει κάποιο μητρικό άστρο σε απόσταση μικρότερη των 1,5 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων.
Η ανακάλυψη έγινε με την τεχνική του "βαρυτικού μικροφακού", που συλλαμβάνει την καμπύλωση του φωτός ενός άστρου, όταν ανάμεσα σ' αυτό και στη Γη παρεμβάλλεται ένα άλλο μεγάλο ουράνιο σώμα (όπως ένας εξωπλανήτης), το οποίο, με βάση την θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, λειτουργεί ως φακός βαρύτητας, στρεβλώνοντας τη φωτεινή ακτινοβολία που φτάνει έως τον πλανήτη μας.
Η νέα ανακάλυψη αποτελεί ακόμα μια θεωρητική πρόκληση για την κυρίαρχη θεωρία σχηματισμού των πλανητών, η οποία υποστηρίζει ότι αυτοί δημιουργούνται από συσσωρεύσεις σκόνης και αερίων που "εγκλωβίζονται" σε τροχιά από τη μεγάλη βαρύτητα των άστρων-ήλιων. Η ύπαρξη των πολύ μακρινών πλανητών ίσως οφείλεται στο ότι, σε μια πολύ πρώιμη φάση, αυτοί οι πρωτο-πλανήτες ξέφυγαν από τα βαρυτικά δεσμά των άστρων τους. Σήμερα, μπορεί να βρίσκονται πια σε τόσο μακρινές τροχιές, που να φαίνεται σαν να είναι πια τελείως αδέσμευτοι ή μπορεί να περιφέρονται απλώς γύρω από το βαρυτικό κέντρο του γαλαξία μας. Αυτό που έχει ξαφνιάσει, πάντως, περισσότερο τους επιστήμονες, είναι η πιθανότητα τέτοιοι "άστεγοι" πλανήτες να είναι διάσπαρτοι σε τεράστιους αριθμούς στο σύμπαν.
Μερικοί επιστήμονες δεν αποκλείουν μάλιστα ότι ένας τέτοιος "ξέμπαρκος" εξωπλανήτης, πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, έπεσε πάνω στο ηλιακό μας σύστημα και οι επιπτώσεις "πυροδότησαν" την εμφάνιση της ζωής στη Γη.

Μια σούπερ-Γη στον Καρκίνο Εξωπλανήτης με μοναδικά χαρακτηριστικά ανακαλύφθηκε σε άστρο του αστερισμού

Καλλιτεχνική απεικόνιση του πιθανού περιβάλλοντος του εξωπλανήτη 55 Καρκίνου ε ή 55 Cancri e.

Είναι βραχώδης και πυκνός σαν μολύβι, περιφέρεται ταχύτατα γύρω από το άστρο του, η επιφάνειά του «ψήνεται» στους 2.700 βαθμούς Κελσίου και αποτελεί αυτή τη στιγμή ό,τι πιο «καυτό» έχει ανακαλυφθεί ως σήμερα στο πλαίσιο της μελέτης των πλανητών και της εξέλιξής τους.
Aυτό όχι εξ αιτίας της υψηλής θερμοκρασίας του αλλά επειδή ο εξωπλανήτης που αντοπίστηκε στο άστρο 55 του αστερισμού του Καρκίνου είναι μια «υπερ-Γη» _ οι αστρονόμοι θεωρούν δηλαδή ότι συγκεντρώνει αρκετά στοιχεία παρόμοια με τον πλανήτη μας ώστε να μπορεί, αν συντρέχουν και άλλες κατάλληλες συνθήκες, να φιλοξενήσει κάποια μορφή ζωής.
Πυκνός και καυτός
Ο 55 Καρκίνου ε (55 Cancri e ή σε συντομογραφία Cnc e) όπως ονομάστηκε έχει διάμετρο 20.921 χιλιομέτρων. Είναι δηλαδή κατά 60% μεγαλύτερος από της Γη, αλλά έχει οκταπλάσια μάζα και διπλάσια πυκνότητα από αυτήν. «Είναι ο πυκνότερος στερεός πλανήτης που έχει ανακαλυφθεί ως σήμερα οπουδήποτε, εντός και εκτός του ηλιακού μας συστήματος» δήλωσε ο Τζέιμι Μάθιους, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά και μέλος της ερευνητικής ομάδας που έκανε την ανακάλυψη.
Αυτό σημαίνει ότι αν ζούσατε εκεί θα ζυγίζατε τρεις φορές περισσότερο ενώ προτού καλά καλά αρχίσετε να συλλαβίζετε τις πρώτες λέξεις και να κάνετε τα πρώτα βήματά σας θα ήσαστε ήδη 486 χρονών. «Την ημέρα ο ήλιος θα φαινόταν 60 φορές μεγαλύτερος και 3.600 φορές λαμπρότερος και θα κανονίζατε τα ραντεβού σας με το ρολόι και όχι με το ημερολόγιο» εξήγησε ο κ. Μάθιους.
Οι υπερ-Γαίες είναι έως και δέκα φορές μεγαλύτερες από τον πλανήτη μας και προσελκύουν το έντονο ενδιαφέρον των ερευνητών επειδή τα δεδομένα τους δείχνουν ότι θα μπορούσαν να έχουν στερεή μάζα ή να καλύπτονται από υγρούς ωκεανούς. Αυτό σημαίνει ότι αν αυτά τα χαρακτηριστικά συνοδεύονται και από άλλες ικανές συνθήκες _ όπως π.χ. η κατάλληλη θερμοκρασία ή ατμόσφαιρα _ θα μπορούσαν να αποτελούν την κατοικία κάποιας εξωγήινης μορφής ζωής.
Το τέλειο εργαστήριο
Η υψηλή θερμοκρασία του 55 Cnc e τον καθιστά βεβαίως μη κατοικήσιμο για οποιαδήποτε μορφή ζωής, δεν τον κάνει όμως λιγότερο ενδιαφέροντα. Οι ερευνητές ανυπομονούν να μελετήσουν περισσότερο τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του. Το γεγονός ότι το άστρο του _ το 55 Καρκίνου _ είναι, όπως ο Ηλιος μας, ένας κίτρινος γίγαντας ορατός από τη Γη ακόμη και με γυμνό μάτι διευκολύνει ιδιαίτερα τις έρευνες.
«Η φωτεινότητα του άστρου καθιστά δυνατά πολλά είδη ευαίσθητων μετρήσεων, οπότε ο 55 Cnc e αποτελεί το τέλειο εργαστήριο για να εξετάσουμε θεωρίες σχετικά με τον σχηματισμό των πλανητών, την εξέλιξη και την επιβίωση» δήλωσε ο Τζος Γουίν του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), κύριος συγγραφέας της μελέτης. «Είναι υπέροχο να μπορεί κανείς να δείχνει ένα άστρο με γυμνό μάτι και να ξέρει τη μάζα και την ακτίνα ενός από τους πλανήτες του, ειδικά κάποιου τόσο ξεχωριστού όσο αυτός εδώ».
Το άστρο του 55 Cnc e θα είναι ορατό με γυμνό μάτι από τη Γη στον αστερισμό του Καρκίνου για τους επόμενους δυο μήνες.
ΠΗΓΗ

Σπάνια ευθυγράμμιση έξι πλανητών στον πρωινό ουρανό

Προπομποί του Ήλιου

H ευθυγράμμιση των πλανητών όπως θα φαινόταν από την Καλιφόρνια. Η εικόνα δημιουργήθηκε με το λόγισμικό Starry Night Software  

---

Υπάρχει ένας καλός λόγος να σηκωθεί κανείς λίγο πριν από την ανατολή κάποια στιγμή τις επόμενες εβδομάδες: θα μπορέσει να θαυμάσει όλους τους πλανήτες εκτός από τον Κρόνο να παρατάσσονται σε μια ευθεία -την πορεία που ακολουθεί ο Ήλιος στη διαρκεια της ημερας.

Όποιος μάλιστα ξυπνήσει νωρίς το επόμενο τετραήμερο, θα μπορέσει να δει και τη Σελήνη να παρακολουθεί την σπάνια κοσμική παρέλαση.

Όπως εξηγεί το Space.com, το τελευταίο δίμηνο σχεδόν όλοι οι πλανήτες παρέμεναν αθέατοι  πίσω από τον Ήλιο. Τις επόμενες ημέρες επανέρχονται στην ίδια πλευρά με τη Γη και γίνονται ορατοί παραταγμένοι στο επίπεδο της εκλειπτικής, δηλαδή της φαινόμενης τροχιάς που ακολουθεί ο Ήλιος.

Η Αφροδίτη, ο Άρης, ο Δίας και ο Ερμής είναι ορατοί με γυμνό μάτι, ενώ για τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα χρειάζονται κιάλια ή ένα μικρό τηλεσκόπιο.

Η Αφροδίτη θα είναι όπως πάντα η λαμπρότερη. Δεύτερος σε φωτεινότητα θα είναι το επόμενο διάστημα ο Δίας, ο οποίος θα βρίσκεται περίπου στα μισά της απόστασης ανάμεσα στην Αφροδίτη και τον ανατέλλοντα Ήλιο.

Ο Άρης θα είναι ορατός σαν μικρό στίγμα πάνω από τον Δία, ενώ ο μικρός Ερμής ίσα που θα διακρίνεται με γυμνό μάτι ανάμεσα στον Δία και την Αφροδίτη. Ο Ουρανός θα βρίσκεται πάνω και δεξιά από την Αφροδίτη, ενώ ο Ποσειδώνας θα βρίσκεται 40 μοίρες δεξιότερα στον αστερισμό του Υδροχόου.

Οι μόνοι που δεν έχουν λόγο να χαίρονται με το θέαμα είναι οι αστρολόγοι, για τους οποίους οι πλανητικές ευθυγραμμίσεις φέρνουν κακά μαντάτα.

Έχει γραφτεί ευρέως, εξάλλου, ότι μια ευθυγράμμιση όλων των πλανητών στις 21 Δεκεμβρίου 2012 θα φέρει το τέλος του κόσμου.

Στην πραγματικότητα, το 2012 δεν θα συμβεί καμία ευθυγράμμιση, εκτός αν οι πλανήτες αποφασίσουν ξαφνικά να αλλάξουν θέσεις.

Newsroom ΔΟΛ

«Πώς βρήκαμε εκατοντάδες πλανήτες σαν τη Γη»

tvxs.gr | Πώς βρήκαμε εκατοντάδες πλανήτες σαν τη Γη
Ανέβηκε από tvxorissinora. - Βρείτε περισσότερα οικογενειακά βίντεο.

Νέο κεφάλαιο για την αστρονομία ανοίγει η ανακάλυψη εννέα εξωπλανητών

Εννέα νέους εξωπλανήτες οι οποίοι κινούνται έξω από το ηλιακό μας σύστημα, ανακάλυψε ομάδα αστρονόμων, ανεβάζοντας πλέον σε 452 τον αριθμό των εξωπλανητών που έχουν ανακαλυφθεί από το 1995.
Παράλληλα, οι ερευνητές βρήκαν νέα στοιχεία που φαίνεται να ανατρέπουν την καθιερωμένη θεωρία για το πώς σχηματίστηκαν και πώς κινούνται οι πλανήτες γύρω από τα άστρα τους, καθώς μερικοί από τους νεοανακαλυφθέντες εξωπλανήτες κινούνται σε ανάποδη κατεύθυνση σε σχέση με την (περιστροφική) κίνηση του μητρικού άστρου τους.
Όπως προέκυψε από την έρευνα των επιστημόνων, αντίθετα με τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, που όλοι κινούνται στην ίδια κατεύθυνση με του ήλιου, δύο από τους νέους εξωπλανήτες κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση σε σχέση με την περιστροφή του άστρου τους, ενώ με αφορμή τη νέα αυτή ανακάλυψη, οι αστρονόμοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι και άλλοι εξωπλανήτες, που είχαν ήδη ανακαλυφθεί στο παρελθόν, κινούνται ανάποδα σε σχέση με το άστρο τους, αν και μέχρι πρότινος πιστευόταν το αντίθετο.
Η ανακάλυψη των εξωπλανητών που κινούνται αντίθετα από το μητρικό άστρο τους ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην αστρονομία και παράλληλα αποτελεί πρόκληση για τους θεωρητικούς της δημιουργίας των πλανητών, που τώρα καλούνται να δώσουν εξήγηση στο φαινόμενο και ίσως ξαναγράψουν την ιστορία της αστροφυσικής από την αρχή.
Μέχρι τώρα οι επιστήμονες πίστευαν ότι οι πλανήτες σχηματίζονται από ένα δίσκο σκόνης και αερίων που κινείται συμπαρασυρόμενος από ένα άστρο και, όταν το άστρο τελικά συμπυκνώνεται, ακολουθεί «κατά πόδας» και αναγκαστικά την φορά του άστρου-ήλιου του. Για «πραγματική βόμβα που έπεσε στο πεδίο των εξωπλανητών», έκανε λόγο ο αστρονόμος Αμορί Τριό του Αστεροσκοπείου της Γενεύης, ο οποίος ήταν επικεφαλής των ερευνητών.
Οι νέοι εξωπλανήτες περιφέρονται γύρω από διάφορα άστρα σε απόσταση μέχρι 1.000 ετών φωτός από τη Γη, μέσα στο γαλαξία μας. Ανήκουν στην κατηγορία του «καυτού Δία» επειδή αποτελούν γιγάντιους αέριους πλανήτες των οποίων η τροχιά βρίσκεται σε πολύ μικρή απόσταση από το άστρο-ήλιο τους, γι' αυτό και η θερμοκρασία τους είναι τόσο μεγάλη.
Από τότε που ανακαλύφθηκε ο πρώτος «καυτός Δίας», η προέλευση τέτοιων πλανητών αποτελεί ένα αίνιγμα. Επειδή πάντως είναι μεγάλοι και κοντά στο άστρο τους, είναι πιο εύκολο να εντοπιστούν από τη Γη, χάρη στη βαρυτική επίδραση που ασκούν στον ήλιο τους. Σύμφωνα με μια θεωρία, οι «καυτοί Δίες» σχηματίσθηκαν μακριά από τα άστρα τους και στη συνέχεια η βαρυτική έλξη τους έφερε κοντά σε αυτά, γύρω από τα οποία πλέον περιφέρονται. Όμως αυτή η θεωρία δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί μερικοί τέτοιοι εξωπλανήτες, αλλά όχι όλοι, καταλήγουν να έχουν τροχιά με αντίθετη κατεύθυνση σε σχέση με την περιστροφική κίνηση του άστρου τους.
tvxs.gr

Φως στον αργό θάνατο ενός πλανήτη

Τα τελευταία 10 εκατομμύρια χρόνια της ζωής του μέχρι την πλήρη καταβρόχθισή του από το μητρικό του άστρο περνάει ένας πλανήτης που εντόπισε το τηλεσκόπιο Hubble, σε απόσταση 600 ετών φωτός μακριά!
Η «πλανητοφαγία» αυτή είναι η πρώτη που εντοπίζεται από τους αστρονόμους, παρότι είναι γνωστό ότι τα αστέρια μπορούν να κατασπαράξουν τους πλανήτες που περιφέρονται γύρω τους!

Φαινόμενο «πλανητοφαγίας» σε απόσταση 600 ετών φωτός «είδε» το «Hubble» της NASA

Η πραγματική εικόνα του τι συμβαίνει σε εκείνο το μακρινό αστέρι δεν ήταν δυνατή, όμως οι επιστήμονες της NASA δημιούργησαν μια εικόνα του πώς περίπου είναι η κατάσταση, βασιζόμενοι στα στοιχεία που παρείχε το Hubble. Υπερθέρμανση
Οπως αναφέρουν στη δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση The Astrophysical Journal Letters, ο Wasp - 12b, όπως είναι το όνομα του εξωπλανήτη αυτού, έχει περίπου 10 εκατομμύρια χρόνια ζωής ακόμα, αφού είναι τόσο κοντά στο μητρικό του άστρο ώστε να πραγματοποιεί μια περιφορά σε 1,1 γήινες μέρες και υπερθερμαίνεται σε 1.500 βαθμούς Κελσίου!
Η ατμόσφαιρα του πλανήτη εξαιτίας της εγγύτητάς του στο αστέρι έχει διογκωθεί και έχει πλέον ακτίνα ίση με τρεις φορές την ακτίνα του πλανήτη Δία. Εξαιτίας της μεγάλης βαρυτικής έλξης που δέχεται ο Wasp - 12b, υλικό έχει ξεκινήσει να μεταφέρεται προς το αστέρι και να δημιουργεί ένα νέφος που περιβάλλει τον πλανήτη

Εντοπίστηκε ο πρώτος εξωπλανήτης που μοιάζει με τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος

Μια διεθνής ομάδα 60 αστρονόμων, κυρίως Ευρωπαίων, επιβεβαίωσε ότι για πρώτη φορά ανακάλυψε έναν εξωπλανήτη που έχει σχετικά φυσιολογική θερμοκρασία και γενικότερα μοιάζει με τους άλλους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Σύμφωνα με τους αστρονόμους που τον βρήκαν, «πρόκειται να γίνει η στήλη της Ροζέτας για την αναζήτηση εξωπλανητών», καθώς είναι δυνατό να μελετηθεί εξονυχιστικά.

Η ανακάλυψη του πλανήτη Corot-9b, που πήρε το όνομά του από το γαλλικό δορυφορικό τηλεσκόπιο CoRoT που τον εντόπισε, αναφέρθηκε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2008, αλλά από τότε έγιναν εκτενείς επίγειες παρατηρήσεις από το Ευρωπαϊκό Νότιο Παρατηρητήριο (ESO) στην Χιλή, το τηλεσκόπιο του οποίου επέτρεψε στους αστρονόμους να μετρήσουν την μάζα του Corot-9b, που είναι περίπου το 80% του Δία, και να επιβεβαιώσουν ότι είναι όντως ένας «νορμάλ» εξωπλανήτης.
  
Τα νέα στοιχεία, που δημοσιεύονται στο περιοδικό “Nature”, δείχνουν ότι ο Corot-9b έχει τροχιά παρόμοια με αυτή του Ερμή και, όπως οι αέριοι γίγαντες του δικού μας ηλιακού συστήματος, ο Δίας και ο Κρόνος, αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο, ενώ είναι πιθανό ότι περιέχει νερό και βράχια.
  
Ο εξωπλανήτης διέρχεται μπροστά από το μητρικό άστρο του κάθε 95 γήινες μέρες. Αυτή η διέλευση κρατά οκτώ ώρες και επιτρέπει στους αστρονόμους να συλλέξουν πολύτιμα στοιχεία, κάτι που αναμένεται να οδηγήσει στην κατανόηση της ατμόσφαιράς του. Το σημαντικότερο είναι ότι ο Corot-9b, αντίθετα με τους άλλους εξωπλανήτες, διαθέτει σχετικά ήπιο κλίμα, με θερμοκρασία στην επιφάνειά του που κυμαίνεται από 160 βαθμούς μέχρι μείον 20 βαθμούς Κελσίου (ανάλογα με τη νέφωσή του).
  
Περισσότεροι από 400 εξωπλανήτες έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα.