Νέο πείραμα από τον ESA ενισχύει τη θεωρία της «πανσπερμίας»

  Από tvxs.gr/

 

Ενισχύονται οι θεωρίες ότι η ζωή προέρχεται από το διάστημα σύμφωνα με τα αποτελέσματα μίας νέας έρευνας που πραγματοποιήθηκε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA).

 
Όπως αναφέρει το physics4u, το 2008 οι επιστήμονες έστειλαν ένα πακέτο στο μέγεθος μίας βαλίτσας στον Διαστημικό Σταθμό, γεμάτο με οργανικές ενώσεις και ζωντανούς οργανισμούς για να εξετάσουν την αντίδραση τους στο διάστημα.

Μερικές από αυτές τις μορφές ζωής επέζησαν στις αντίξοες συνθήκες του διαστήματος. Τα βακτήρια, οι σπόροι, οι λειχήνες και τα φύκια που βρίσκονται στο εξωτερικό μέρος του διαστημικού σταθμού μέσα σε δίσκους δεν προστατεύτηκαν καθόλου.

«Στόχος μας είναι να ανακαλύψουμε τα όρια της ζωής», σημείωσε ο René Demets του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, επικεφαλής του προγράμματος, το οποίο έχει την ονομασία Expose-Ε.

Όπως σημειώνεται στο physics4u τα δείγματα που εκτέθηκαν στο διάστημα δέχθηκαν χωρίς καμιά προστασία τις ακτίνες του ήλιου. Αν και υπάρχει μια στοιχειώδης μόνωση από το Διαστημικό Σταθμό, οι θερμοκρασίες αλλάζουν από μείον 12 έως συν 40 βαθμούς Κελσίου, πάνω από 200 φορές την ημέρα καθώς αυτός βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη.

Με την ολοκλήρωση του πειράματος τα δείγματα επέστρεψαν στη Γη το 2009 και μελετήθηκαν από τους επιστήμονες.

Όπως προκύπτει από την μελέτη, που δημοσιεύεται σε ειδική έκδοση του περιοδικού Astrobiology, ορισμένα από τα είδη που βρέθηκαν στο διάστημα συνεχίζουν να αναπτύσσονται κανονικά. Πιο ανθεκτικές αποδείχτηκαν οι λειχήνες.

Κατά τη διάρκεια της έκθεσής τους στις ακραίες αυτές συνθήκες «είχαν βρεθεί σε μια λανθάνουσα κατάσταση περιμένοντας να έρθουν καλύτερες συνθήκες» εξήγησε ο René Demets.

Μάλιστα, όπως αναφέρεται στο physics4u, οι εν λόγω λειχήνες έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον διαφόρων εταιριών καλλυντικών, καθώς η δυνατότητά τους να επιβιώνουν κάτω από την πλήρη ένταση του Ήλιου επί 18 μήνες, μπορεί να οδηγήσει σε νέα υλικά για αντηλιακά νέας γενιάς.

Οι οργανισμοί που μπορούν και επιβιώνουν στο ανοιχτό διάστημα ενισχύουν την θεωρία της «πανσπερμίας», που υποστηρίζει πως η ζωή εξαπλώθηκε από τον έναν πλανήτη στον άλλο, ή ακόμα και μεταξύ των ηλιακών συστημάτων.

Φαίνεται πιθανό ότι οι οργανισμοί θα μπορούσαν να αποικίσουν πλανήτες με τη βοήθεια των αστεροειδών. Ο ESA θα εξετάσει σχολαστικά αυτήν την θεωρία κάνοντας μελλοντικές αποστολές στο διαστημικό σταθμό με διαφορετικά δείγματα μορφών ζωής.

Ο γαλαξίας πάνω απο το εθνικό πάρκο της Γιούτα .

πηγη

Πανίσχυρη εκπομπή ακτίνων – γ στο Νεφέλωμα του Καρκίνου

Εκπομπή ακτινών-γ, τρομερής ενεργειακής ισχύος, εντόπισαν αστροφυσικοί στο Νεφέλωμα του Καρκίνου. Η εκπομπή προέρχεται από ένα άστρο τύπου «πάλσαρ» και ξεπερνά οτιδήποτε έχει παρατηρηθεί έως τώρα, καταρρίπτωντας τις έως τώρα θεωρείες σχετικά με τις ενέργειες που είναι δυνατό να παράγουν τα πάλσαρ.

Οι απρόσμενοι παλμοί ακτίνων-γ, που είχαν ενέργεια πάνω από 100 δισεκατομμύρια ηλεκτρονιοβόλτ (100 GeV), δηλαδή 100 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη ενέργεια από το ορατό φως και 100 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τις ιατρικές ακτίνες Χ, ανιχνεύθηκαν από τη διάταξη τηλεσκοπίων Veritas στην Αριζόνα των ΗΠΑ. Υπάρχουν δε, ενδείξεις ότι η εκπεμπόμενη ενέργεια μπορεί να φτάνει έως και το επίπεδο τρισεκατομμυρίων ηλεκτρονιοβόλτ (TeV), δηλαδή στο ενεργειακό επίπεδο των συγκρούσεων σωματιδίων στο μεγάλο επιταχυντή του CERN.

Η σχετική ανακάλυψη παρουσιάστηκε από διεθνή ομάδα επιστημόνων, με επικεφαλής τον Νεπόμουκ Ότε του Ινστιτούτου Σωματιδιακής Φυσικής του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια.
Το πάλσαρ στο φωτογενές Νεφέλωμα του Καρκίνου είναι ένα ταχέως περιστρεφόμενο γύρω από τον άξονά του, πολύ πυκνό και μικρό άστρο νετρονίων. Αποτελεί το απομεινάρι της κατάρρευσης ενός υπερμεγέθους άστρου, σε απόσταση 6.500 ετών φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Ταύρου, το οποίο εξερράγη ως σούπερ-νόβα με θεαματική έκρηξη το 1054 μ.Χ., δημιουργώντας έτσι το νεφέλωμα με το πάλσαρ-άστρο νετρονίων στο κέντρο του. Περιστρεφόμενο περίπου 30 φορές ανά δευτερόλεπτο, το πάλσαρ διαθέτει ένα ισχυρό, επίσης περιστρεφόμενο, μαγνητικό πεδίο, από όπου εκπέμπεται ακτινοβολία.
Μετά από πολυετείς μελέτες ειδικά στο πάλσαρ του Νεφελώματος του Καρκίνου, οι αστροφυσικοί είχαν καταλήξει ότι αυτό παράγει ενέργεια μέχρι 10 GeVπερίπου. Έτσι τώρα ξαφνιάστηκαν που οι νέοι υπολογισμοί δείχνουν πώς η παραγόμενη ενέργεια των ακτίνων-γ είναι τουλάχιστον δεκαπλάσια και φθάνει τα 100 GeV.

Σουπερνόβα στη... γειτονιά μας

Το φαντασμαγορικό κοσμικό φαινόμενο εξελίσσεται σε απόσταση μόλις 21 εκατ. ετών φωτός από τη Γη. Είναι ήδη ορατό στον αστερισμό της Μεγάλης Αρκτου και θα φτάσει στην κορύφωσή του σήμερα ή αύριο.Ραντεβού στη Μεγάλη Αρκτο με το πιο φαντασμαγορικό και βίαιο φαινόμενο του Σύμπαντος, τον θάνατο ενός αστεριού με υπερκαινοφανή έκρηξη (supernova), έχουν δώσει γι΄ αυτό το τριήμερο χιλιάδες αστρονόμοι και......
ερασιτέχνες παρατηρητές, αφού Αμερικανοί ερευνητές εντόπισαν την πρώτη τέτοια έκρηξη εδώ και 25 χρόνια, και μάλιστα σε κοντινή απόσταση από τη Γη.

Η υπερκαινοφανής αυτή έκρηξη με την ονομασία PTF 11kly έχει ήδη ξεκινήσει να εξελίσσεται στον γαλαξία του Ανεμόμυλου (Pinweel), είναι ήδη ορατή στον αστερισμό της Μεγάλης Αρκτου και θα φτάσει στην κορύφωσή της σήμερα ή αύριο. Το γεγονός ότι λαμβάνει χώρα σε μια απόσταση μόλις 21 εκατομμυρίων ετών φωτός μακριά μας την καθιστά ως την υπερκαινοφανή έκρηξη που θα παρατηρηθεί και θα εξεταστεί περισσότερο και πιο ενδελεχώς από κάθε άλλη στην ανθρώπινη ιστορία! Φυσικά εξαιτίας της λαμπρότητάς της θα είναι ορατή και με ένα απλό ζευγάρι κιάλια ή με ένα μικρό ερασιτεχνικό τηλεσκόπιο και θα ξεχωρίζει αφού θα λάμπει με ένα χρώμα λευκό προς το μπλε. Υπεύθυνη για την παρατήρηση είναι μια ομάδα αστρονόμων του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Μπέρκλεϊ και του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας.

Οι άνθρωποι του ερευνητή Πίτερ Νιούτζεντ κατάφεραν να παρατηρήσουν τις πρώτες στιγμές της κοσμικής έκρηξης και να αναγνωρίσουν ότι αυτό που παρακολουθούν με το ειδικό τηλεσκόπιο του Παρατηρητηρίου Παλόμαρ κοντά στο Σαν Ντιέγκο, είναι μια υπερκαινοφανής έκρηξη σε εξέλιξη! Μετά την ανακοίνωσή τους ολοένα και περισσότερα τηλεσκόπια άρχισαν να στρέφονται προς την περιοχή της Μεγάλης Αρκτου (αριστερά και πάνω από τα τελευταία αστέρια της "λαβής").

Μεταξύ αυτών είναι και το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble, το οποίο αναμένεται να καταγράψει με τα εξαιρετικά εξελιγμένα όργανά του κάθε στιγμή της έκρηξης.

Αρχικά ο βίαιος θάνατος του λευκού αυτού νάνου εντοπίστηκε στις 24 Αυγούστου και ανακοινώθηκε μόλις πριν από δύο ημέρες, ενώ μέσα σε μια μόλις ημέρα άρχισε να λάμπει 20 φορές περισσότερο. Σύμφωνα με τον Νιούτζεντ: "Υπάρχουν δισεκατομμύρια άστρα σε έναν γαλαξία. Αυτό το supernova θα λάμπει πιο δυνατά από όλα αυτό το Σαββατοκύριακο".

Αξίζει να σημειωθεί ότι παρόμοιες εκρήξεις έχουν σημειωθεί στον γαλαξία του Ανεμόμυλου άλλες τρεις φορές (1905, 1951 και 1970) στην πρόσφατη ιστορία, όμως κάτι τέτοιο έχει να συμβεί στον γαλαξία μας από το 1572!

Το φαινόμενο
Γιγάντιες θερμοπυρηνικές βόμβες

Η υπερκαινοφανής έκρηξη που εντοπίστηκε στη Μεγάλη Αρκτο, είναι μια supernova τύπου Ia. Οι εν λόγω σουπερνόβα παρατηρούνται όταν η μάζα ενός λευκού νάνου (που είναι το υπόλειμμα του πυρήνα ενός αστέρα μετά τον θάνατό του), ο οποίος αποτελείται από άνθρακα και οξυγόνο αυξάνεται και γίνεται 1,38 φορές μεγαλύτερη από αυτήν του Ηλιου (όριο Chan-drasekhar). Οι εκρήξεις αυτές μπορούν να θεωρηθούν ως οι μεγαλύτερες θερμοπυρηνικές βόμβες της φύσης και γι' αυτό δεν αφήνουν κάποιο άλλο κοσμικό σώμα πίσω τους, δηλαδή ούτε κάποιο αστέρι νετρονίων ούτε κάποια μαύρη τρύπα.

http://xenes-glosses.blogspot.com

http://ksipnistere.blogspot.com/2011/09/blog-post_4248.html

Βρήκαν άστρο που δεν θα έπρεπε να υπάρχει

Αστέρι με σύσταση που θεωρητικά δεν υπάρχει στο γαλαξία ανακάλυψαν ερευνητές του Αστεροσκοπείου του Παρισιού.

Μια ομάδα ευρωπαίων αστρονόμων ανακάλυψαν για πρώτη φορά ένα άστρο στο γαλαξία που θεωρητικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει, επειδή αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από υδρογόνο και ήλιο
Η ασυνήθιστη αυτή σύστασή του το τοποθετεί στην "απαγορευμένη ζώνη", με βάση τουλάχιστον όσα είναι γνωστά για το σχηματισμό των άστρων, αλλά τα οποία ίσως θα έπρεπε να αναθεωρηθούν πλέον.
Η ανακάλυψη, με επικεφαλής την Ελιζαμπέτα Καφό του Αστεροσκοπείου του Παρισιού και του Κέντρου Αστρονομίας του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, που παρουσιάστηκε στο περιοδικό "Nature", έγινε με τη
βοήθεια του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στην Χιλή.
Στον αστερισμό του Λέοντα
Το πολύ αχνό άστρο βρίσκεται στον αστερισμό του Λέοντα και, σύμφωνα με τις έως τώρα μετρήσεις, διαθέτει την μικρότερη ποσότητα χημικών στοιχείων βαρύτερων από το ήλιο (δηλαδή μετάλλων) από οποιοδήποτε άλλο άστρο έχει μελετηθεί μέχρι σήμερα.
Η αναλογία μετάλλων στο εσωτερικό του είναι τουλάχιστον 20.000 φορές μικρότερη σε σχέση με αυτήν του ήλιου μας.
Η μάζα του είναι μικρότερη από του δικού μας ήλιου και η ηλικία του υπολογίζεται να είναι πάνω από 13 δισεκατομμύρια χρόνια, είναι δηλαδή πολύ παλαιό.
Κόντρα στην κατεστημένη θεωρία
Σύμφωνα με την επικρατούσα θεωρία, άστρα σαν αυτό, με τόσο μικρή μάζα και τόσα λίγα μέταλλα, δεν θα έπρεπε καν να υπάρχουν στο σύμπαν, επειδή τα νέφη υλικών από όπου αυτά τα άστρα θα σχηματίζονταν, θεωρείται ότι εξαρχής ποτέ δεν θα μπορούσαν να συμπυκνωθούν και να δημιουργήσουν ένα άστρο.
Οι αστροφυσικοί πιστεύουν ότι τα ελαφρύτερα χημικά στοιχεία, το υδρογόνο και το ήλιο, δημιουργήθηκαν λίγο μετά την αρχική "Μεγάλη Έκρηξη" (Μπιγκ Μπανγκ) της δημιουργίας, μαζί με λίγο λίθιο, ενώ όλα τα άλλα βαρύτερα στοιχεία σχηματίστηκαν αργότερα στο εσωτερικό των άστρων. Η κυρίαρχη θεωρία της κοσμολογίας προβλέπει -και οι παρατηρήσεις επιβεβαιώνουν- ότι η μάζα της πρωταρχικής ύλης αποτελείτο κατά 75% από υδρογόνο, 25% ήλιο και ελάχιστο λίθιο.
Οι περιοδικές εκρήξεις σούπερ-νόβα διασπείρουν σταδιακά αυτά τα βαρύτερα αστρικά υλικά σε όλο το σύμπαν. Τα νεότερα άστρα που συνεχώς δημιουργούνται, αξιοποιούν αυτά τα διάσπαρτα βαριά χημικά στοιχεία και έχουν έτσι μεγαλύτερη αναλογία μετάλλων στη σύστασή τους σε σχέση με τα παλαιότερα άστρα. Όσο πιο αρχαίο είναι ένα άστρο, τόσο "φτωχότερο" είναι σε μέταλλα. Έτσι, το αχνό άστρο που μόλις μελετήθηκε και είναι το πιο "λειψό" σε βαριά στοιχεία, δεν αποκλείεται να είναι ένα από τα πιο «γέρικα» άστρα στο σύμπαν.
Μυστήριο η απουσία λιθίου
Ένα άλλο περίεργο είναι όμως ότι το συγκεκριμένο ελαφρύ άστρο δεν διαθέτει σχεδόν καθόλου λίθιο, ενώ σε ένα αρχαίο άστρο, με σύνθεση παρόμοια με αυτή του σύμπαντος λίγο μετά το "Μπιγκ Μπανγκ", θα έπρεπε να υπάρχει μεγαλύτερη ποσότητα.
Αποτελεί συνεπώς μυστήριο τι απέγινε το λίθιο. Οι επιστήμονες δεν αποκλείουν να βρουν και άλλα τέτοια παράξενα άστρα και ήδη σχεδιάζουν τις μελλοντικές έρευνές τους.
Εξάλλου, αστρονόμοι του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν στις ΗΠΑ, με τη βοήθεια του διαστημικού τηλεσκοπίου ακτίνων-Χ "Τσάντρα" της NASA, ανακάλυψαν το πρώτο ζευγάρι τεράστιων μαύρων τρυπών σε ένα σπειροειδή γαλαξία όμοιο με τον δικό μας, σε απόσταση περίπου 160 εκατ. ετών, γεγονός που καθιστά αυτό το "δίδυμο" το πιο κοντινό στη Γη που έχει ποτέ βρεθεί.
Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες βρίσκονται κοντά στο κέντρο του γαλαξία NGC 3393 και απέχουν μεταξύ τους μόνο 490 έτη φωτός.
Είναι πιθανώς τα απομεινάρια της συγχώνευσης δύο γαλαξιών με άνισες μάζες, πριν από περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια.
Η ανακάλυψη, που παρουσιάστηκε κι αυτή στο περιοδικό "Nature", δείχνει ότι και οι δύο μαύρες τρύπες συνεχίζουν να γιγαντώνονται, παρόλο που ήδη κάθε μια από αυτές έχει μάζα τουλάχιστον ένα εκατομμύρια φορές όσο ο ήλιος μας. Οι ίδιες οι μαύρες τρύπες εκτιμάται ότι θα συγχωνευθούν μεταξύ τους σε περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια
news247.gr
cretalive

Έκρηξη σουπερνόβα ορατή από τη Γη

Από τις 9 μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου

Οι αστρονόμοι εντόπισαν μια σπάνια σε μέγεθος έκρηξη σουπερνόβα, σε απόσταση μόλις 21 εκατ. ετών φωτός από τη Γη. Η έκρηξη, η πιο κοντινή και πιο ορατή από τον πλανήτη μας σουπερνόβα εδώ και 25 χρόνια, κάθε λεπτό γίνεται πιο φωτεινή, τόσο, που θα είναι ορατή από τον πλανήτη μας ακόμη και με κιάλια. Για πολλούς ανθρώπους θα είναι πιθανότατα η μοναδική ευκαιρία στη ζωή τους να δουν με γυμνά μάτια μια έκρηξη σουπερνόβα, καθώς η επόμενη μπορεί να συμβεί σε 100 χρόνια.

Το άστρο που εξερράγη στον γαλαξία «Τροχό» Οι ερασιτέχνες παρατηρητές του ουρανού στο βόρειο ημισφαίριο (όπου και η Ελλάδα) μπορούν να στρέψουν τα όργανά τους, αν ο νυχτερινός ουρανός είναι καθαρός, στην κατεύθυνση της Μεγάλης Άρκτου, πάνω αριστερά από τα τελευταία δύο άστρα της, από τις 9 έως τις 12 Σεπτεμβρίου, οπότε το φαινόμενο (σε μπλε-άσπρη απόχρωση) θα γίνει πιο ορατό.
Η έκρηξη, που πρωτοεντοπίστηκε στο γαλαξία του «Τροχού», στις 24 Αυγούστου, από τον αστρονόμο του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ Πίτερ Νιούτζεντ, γίνεται συνεχώς πιο λαμπερή κάθε λεπτό που περνάει.
Είναι η πιο ορατή στον ουρανό μετά το 1954, ενώ πρόκειται για μια από τις πιο κοντινές στη Γη αστρικές εκρήξεις μετά το 1987.
Το άστρο (PTF-11kly) που εξερράγη με την μορφή σουεπερνόβα, ήδη παρακολουθείται στενά από διάφορες αστρονομικές ομάδες στον πλανήτη, ενώ έχει επιστρατευτεί και το διαστημικό τηλεσκόπιο «Χαμπλ», σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters και τις βρετανικές Guardian, Independent και Daily Mail.
Πρόκειται για μια από τις πιο έγκαιρες ανακαλύψεις έκρηξης σουπερνόβα (του λεγόμενου "τύπου 1α") στην Ιστορία, αφού έγινε αντιληπτή σχεδόν από το ξεκίνημά της και δεν αποκλείεται έτσι να μελετηθεί επιστημονικά περισσότερο από κάθε άλλη τέτοια έκρηξη μέχρι σήμερα. «Υπάρχουν δισεκατομμύρια άστρα στο γαλαξία μας, αλλά αυτή η σουπερνόβα θα τα επισκιάσει όλα μέσα στο Σαββατοκύριακο», δήλωσε ο Νιούτζεντ.

Σε λίγες μέρες η λάμψη της θ’ αρχίσει να αργοσβήνει και το φαινόμενο θα είναι ορατό μόνο με μεγάλο τηλεσκόπιο, μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου.
Εκρήξεις αυτού του είδους συμβαίνουν όταν ένα μεγάλης πυκνότητας άστρο «λευκός νάνος», περίπου όσο η Γη σε μέγεθος, αλλά με μεγαλύτερη μάζα από τον ήλιο μας, εκρήγνυται εκτοξεύοντας μεγάλες ποσότητες ύλης σε μεγάλες αποστάσεις. Η ύλη αυτή κάποια στιγμή θα αποτελέσει τη «μαγιά» για τη δημιουργία νέων άστρων και πλανητών.
Έχουν υπάρξει ακόμα πιο φωτεινές εκρήξεις σουπερνόβα στο γαλαξία μας, με την πιο πρόσφατη το 1572, η οποία ήταν ορατή με γυμνό μάτι επί μήνες. Είχε προηγηθεί μια ακόμα πιο θεαματική έκρηξη, το 1006 μ.Χ., που έχει καταγραφεί στα κινεζικά και αραβικά αρχεία. Ήταν τόσο φωτεινή, που οι άνθρωποι μπορούσαν να διαβάζουν τις νύχτες απλώς με το φως της.

ΕΝΕΤ.gr

Το Project Icarus φιλοδοξεί να φτάσει στο Άλφα του Κενταύρου

Για την κατασκευή ενός διαστημόπλοιου που θα ταξιδέψει εκτός του δικού μας αστερισμού εργάζονται τρεις Έλληνες επιστήμονες. Το Project Icarus όπως ονομάζεται το πρόγραμμα της NASA φιλοδοξεί να φτάσει στο κοντινότερο στην Γη αστερισμό και να εντοπίσει άλλους πλανήτες παρόμοιους με την Γη.

Η προσπάθεια για ταξίδια σε άλλα άστρα είχε γίνει ήδη από το 1973 όπου με το ιστορικό πρόγραμμα Project Daedalus είχε αποδειχθεί ότι είναι δυνατό να πραγματοποιηθούν ταξίδια από το ένα άστρο του γαλαξία μας στο άλλο. Συγκεκριμένα, αποδείχτηκε ότι αντίθετα με ένα διαστημικό σκάφος που θα χρειαζόταν 75.000 χρόνια για να φτάσει στο Άλφα του Κενταύρου, το κοντινότερο άστρο στην Γη, το Project Daedalus χρειαζόταν μόνο 50 χρόνια καλύπτοντας 1,5 εκατμ.χιλιόμετρα την ώρα.
Το Project Icarus που είναι τώρα στα σκαριά ξεκίνησε το 2009 και όπως ανέφερε στον "Ελεύθερο Τύπο" ο επικεφαλής του προγράμματος σχεδιασμού του διαστημόπλοιου, Ανδρεάς Τζιόλας δεν ασχολείται πλέον με το να αποδείξει ότι τα ταξίδια αυτά είναι εφικτά. «Αυτό έχει αποδειχθεί ήδη. Εμείς προσπαθούμε να σχεδιάσουμε το ίδιο το διαστημόπλοιο που θα ταξιδέψει σε ένα άλλο άστρο. Σχεδιάζουμε κομμάτι κομμάτι το διαστημόπλοιο που θα μπορεί να καλύπτει τις τεράστιες αυτές αποστάσεις σε λίγο χρόνο, βασιζόμενοι αφενός μεν στην σημερινή τεχνολογία και αφετέρου στην εθελοντική συμμετοχή των επιστημόνων από ολόκληρο τον κόσμο».
Στο πρόγραμμα συμμετέχουν και άλλοι δύο Έλληνες, ο Δήμος Χωματάς που ασχολείται με τον σχεδιασμό των τηλεπικοινωνιών του σκάφους και ο Κώστας Κωνσταντινίδης που εργάζεται πάνω στο διδακτορικό του στο τομέα της Φυσικής για τις επιστήμες του Διαστήματος. Επιπλέον, εργάζονται 36 επιστήμονες διαφόρων ειδικότήτων από την Αμερική, την Ινδία, την Αυστραλία, την Γερμανία και την Σερβία.
Το διαστημόπλοιο το οποίο θα χρησιμοποιεί ενέργεια μέσω πυρηνικής σύντηξης, αν υπολογιστεί ότι θα κάνει την απόσταση Γης Άλφα Κένταυρου μέσα σε 50 χρόνια, τότε θα ταξιδεύει στην Σελήνη σε 3 μολις ώρες, στον Άρη σε 2 βδομάδες και στον Δία μόλις σε 3 μήνες!
Ο αστερισμός του Άλφα Κενταύρου παραμένει ο επικρατέστερος προορισμός του Project Icarus καθώς όχι μόνο παρουσιάζει αστρονομικό ενδιαφέρον επειδή διαθέτει 3 άστρα διαφορετικού τύπου αλλά επειδή επίσης στο ταξίδι αυτό ίσως εντοπιστούν και πλανήτες παρόμοιοι με την Γη που εν τέλη είναι και ο απώτερος στόχος όλων τα διαστρικών ταξιδιών.

Τελικά, μάλλον δεν υπάρχουν εξωγήινοι

ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ

Απο :ENET.gr

Είμαστε μόνοι μας στο γαλαξία; Και αν όχι, ποιες είναι οι πιθανότητες ύπαρξης εξωγήινης ευφυούς ζωής σε άλλους πλανήτες; Θα μπορούσαμε ποτέ να εντοπίσουμε τυχόν εξωγήινες μορφές ζωής και να επικοινωνήσουμε μαζί τους; Πώς μπορούμε να προσεγγίσουμε επιστημονικά τα ερωτήματα αυτά;

Ο αμερικανός αστρονόμος Φρανκ Ντρέικ, ιδρυτής του προγράμματος SETI (Ινστιτούτο Ερευνας Εξωγήινης Νοημοσύνης) και νυν καθηγητής Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, ήταν ο πρώτος που το επιχείρησε, με την περίφημη πλέον «Εξίσωση Ντρέικ».
Το αποτέλεσμα που πήρε ο Ντρέικ ήταν τέσσερις έως δέκα πιθανότητες στις 100. Από τότε οι αριθμοί αυτοί έχουν αναθεωρηθεί λόγω των νέων επιστημονικών δεδομένων, με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις να δίνουν έναν μικρό αριθμό πλανητών που δεν επικαλύπτονται μάλιστα χρονικά, κάνοντας τις πιθανότητες εντοπισμού ελάχιστες έως μηδαμινές. Από την άλλη, όμως, υπάρχουν και πιο αισιόδοξοι ερευνητές όπως ο αστρονόμος Σεθ Σόστακ, επικεφαλής του Ινστιτούτου SETI.
Ο Σόστακ, με βάση την εξίσωση Ντρέικ, έχει υπολογίσει πως στο γαλαξίας μας, που έχει διάμετρο 100.000 έτη φωτός και φιλοξενεί 100 δισ. άστρα, πρέπει να υπάρχουν περισσότεροι από 10.000 εξωγήινοι πολιτισμοί που χρησιμοποιούν ραδιοεπικοινωνίες και άρα είναι ανιχνεύσιμοι.
Οι πλανήτες αυτοί, σύμφωνα με τον Σόστακ, απέχουν από 200 έως 1.000 έτη φωτός και άρα για να μεταδοθεί ένα μήνυμα από τη Γη προς τον πλησιέστερο γείτονά μας στο γαλαξία θα χρειαστούν αιώνες. Ο ίδιος όμως πιστεύει πως με τους ρυθμούς που βελτιώνονται τα ραδιοτηλεσκόπια και οι επεξεργαστές τους θα μπορέσουμε έως το 2025 να εντοπίσουμε τυχόν εξωγήινα ραδιοσήματα.
Ωστόσο, πολλοί από τους αριθμούς πάνω στους οποίους βασίζονται όσοι χρησιμοποιούν την εξίσωση Ντρέικ είναι κατά βάση τυχαίες εκτιμήσεις και πολλές παράμετροι που έπρεπε να έχουν συμπεριληφθεί απουσιάζουν εντελώς. Από τη στιγμή που η εξίσωση βασίζεται σε εικασίες, το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι από μηδέν έως δισεκατομμύρια, και επομένως να μη σημαίνει απολύτως τίποτα.
Οι παράμετροι στην εξίσωση Ντρέικ δεν λαμβάνουν υπόψη για παράδειγμα πως, για να υπάρξει ζωή, το νερό πρέπει να είναι σε υγρή μορφή, κάτι που απαιτεί συγκεκριμένη απόσταση του πλανήτη από το αστέρι του. Σχεδόν όλοι οι πλανήτες που έχουμε ανακαλύψει έκτοτε βρίσκονται πολύ κοντά σε αυτό, με αποτέλεσμα το νερό που τυχόν να υπάρχει να είναι σε μορφή υδρατμών. Επιπλέον, στην εξίσωση δεν λαμβάνεται υπόψη η προϋπόθεση ύπαρξης ενός σταθερού άξονα περιστροφής, όπως αυτού της Γης, που είναι απαραίτητη για τη διατήρηση σταθερού κλίματος. Στη Γη η παρουσία της Σελήνης εξασφαλίζει αυτή τη σταθερότητα, στους άλλους πλανήτες όμως οι άξονες κινούνται χαοτικά διαταράσσοντας τις συνθήκες ανάπτυξης και εξέλιξης της ζωής.
Τέλος, η ανάπτυξη ευφυούς ζωής στον πλανήτη Γη ήταν κάτι που χρειάστηκε 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια για να συμβεί. Μάλιστα σε αυτό συνέβαλε ένα εντελώς τυχαίο γεγονός -η πρόσκρουση ενός μετεωρίτη πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια, που αφάνισε τους δεινοσαύρους και προετοίμασε το έδαφος για την εμφάνιση του ανθρώπου.
Η πληθώρα επιπλέον παραμέτρων αλλά και το γεγονός ότι οι περισσότερες από αυτές είναι αδύνατο να υπολογιστούν, οδηγούν στο συμπέρασμα πως οι εκτιμήσεις που βασίζονται στην εξίσωση Ντρέικ είναι καθαρά υποθετικές και πιθανότατα να μην συναντήσουμε ποτέ άλλη ζωή στο γαλαξία μας.

Υπέρλαμπρες εκρήξεις αστεριών!

Του Γιώργου Γραμματικάκη
Ενώ στις Ελληνικές πλατείες οι εκρήξεις απόγνωσης των πολιτών σφραγίζουν την πικρή μας καθημερινότητα, μια άλλη Έκρηξη, αστρική αυτή τη φορά, παρατηρήθηκε πρόσφατα σε μια μακρινή περιοχή του Σύμπαντος. Η αιτία της, ωστόσο, ήταν και πάλι η απόγνωση: Διότι, η συνεχής πίεση των βαρυτικών δυνάμεων οδήγησε ένα μεγάλο άστρο, με μέγεθος δέκα τουλάχιστον φορές όσο ο Ήλιος μας, στα πρόθυρα καταρρεύσεως της ίδιας του της ύλης.

Σε μια προσπάθειά του λοιπόν να την αποφύγει, εκτόξευσε ένα μεγάλο μέρος από την αστρική αυτή ύλη στο διάστημα. Έτσι προκλήθηκε μια κατακλυσμική, υπέρλαμπρη έκρηξη, που είναι γνωστή σαν «υπερκαινοφανής», και λάμπει όσο δεκάδες δισεκατομμύρια ήλιοι!

Ας σημειωθεί, ότι η εμφάνιση ενός υπερκαινοφανούς –ή σουπερνόβα, σύμφωνα με μια κακόηχη ονομασία του- στο κοσμικό διάστημα, είναι αιφνιδιαστική. Εκεί που παλιά υπήρχε φαινομενικά ένα κενό ή κάποιο αστέρι με μικρή λάμψη, ένα «καινούργιο» αστέρι εμφανίζεται με μεγαλειώδη τρόπο. Έτσι έγινε και στις 31 Μαΐου του 2011. Αρχικά, δύο ερασιτέχνες αστρονόμοι στην Γαλλία, διαπίστωσαν μια καινούργια αστρική παρουσία στο «Γαλαξία της Δίνης», 23 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά μας. Ακολούθησε συναγερμός. Από πολλά ισχυρά τηλεσκόπια σε όλο τον κόσμο επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη του
υπερκαινοφανούς, και ήδη αναζητείται ο «πρόγονος» του.

Εκείνο δηλαδή το αστέρι που εξερράγη, προκειμένου να αποφύγει την ολοκληρωτική του αυτοαναίρεση. Στην πρωτοπορία της αναζητήσεως βρίσκεται το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, που εδώ και δεκαπέντε χρόνια πετά πάνω από την ατμόσφαιρα της Γης και μας έχει στείλει εκπληκτικές φωτογραφίες από το αχανές. Αν ο πρόγονος του υπερκαινοφανούς εντοπισθεί, ίσως βοηθήσει στην πληρέστερη κατανόηση ενός φαινόμενου που οφείλεται σε τιτανικές, ακραίες εκδηλώσεις της ενέργειας και της ύλης.

Ο «Γαλαξίας της Δίνης» –το κοσμικό δηλαδή σπίτι του καινούργιου, λαμπρού συντρόφου των άστρων– είναι πάντως από τους επιφανέστερους στο αχανές διάστημα. Στους αστρονόμους είναι γνωστός ως Μ51, και ανήκει στην κατηγορία των «σπειροειδών» γαλαξιών. Ακόμα και με ερασιτεχνικά τηλεσκόπια, διακρίνεται εύκολα στον Αστερισμό των Θηρευτικών Κυνών, κοντά στην πασίγνωστη Μεγάλη Άρκτο. Ο Μ51 παρουσιάζει ωστόσο μια σπουδαία ιδιαιτερότητα. Όπως φαίνεται και από την εκπληκτική «φωτογραφία»1 -η λέξη αδικεί την πολύπλοκη διαδικασία της– που έχει ληφθεί από το Αστεροσκοπείο του Σκίνακα, ψηλά στον Ψηλορείτη, ο Μ51 παρουσιάζει μια έντονη βαρυτική αλληλεπίδραση με ένα άμορφο συνοδό γαλαξία.

Στην αλληλεπίδραση αυτή, που διαρκεί 500-600 εκατομμύρια χρόνια, οφείλεται η καθαρή δομή των βραχιόνων του. Ενώ όμως οι αστροφυσικοί εκτιμούν ότι σε όλους μαζί τους σπειροειδείς γαλαξίες μια έκρηξη υπερκαινοφανούς συμβαίνει κάθε εκατό χρόνια, η πρόσφατη έκρηξη τους προβλημάτισε:

Διότι είναι η τρίτη που συμβαίνει στο Γαλαξία της Δίνης, σε διάρκεια μόλις 17 χρόνων! Αυτό εξηγεί και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον γύρω από την γένεση και την εξέλιξη του
υπερκαινοφανούς, που επί ένα μήνα τώρα λάμπει στο κοσμικό διάστημα.

Όπως ωστόσο προβλέπει η θεωρία, η λάμψη αυτή δεν θα διαρκέσει επί πολύ. Σύντομα ο υπερκαινοφανής θα φθάσει στην μέγιστη λαμπρότητα του, και ύστερα –όπως και στην ανθρώπινη ζωή- θα αρχίσει μια αργή αλλά σταθερή πορεία προς ένα προκαθορισμένο τέλος. Το τέλος αυτό μπορεί να είναι ένας «αστέρας νετρονίων», που έχει πολύ μικρό μέγεθος αλλά απίστευτη πυκνότητα της ύλης και ισχυρό μαγνητικό πεδίο.

Υπάρχει, όμως και ένα άλλο ενδεχόμενο: Ότι το αστέρι, ενώ εκσφενδόνισε βίαια ένα μεγάλο κομμάτι της ύλης του για να σωθεί, δεν θα αποφύγει τελικά την ολοκληρωτική του εξαφάνιση. Θα μετατραπεί σε μια «μαύρη τρύπα» στο χώρο και το χρόνο, που δεν διαθέτει καμιά υλική υπόσταση, ενώ μόνο ένα κολοσσιαίο βαρυτικό πεδίο θα υποδηλώνει το λαμπρό της παρελθόν.

Η εκτόξευση λοιπόν τεραστίων ποσοτήτων αστρικής ύλης στο διάστημα από την έκρηξη ενός υπερκαινοφανούς μοιάζει μια πράξη μάταιη, χωρίς προοπτική. Δεν διασφαλίζει καν την δική του μεσοπρόθεσμη -οι συνειρμοί επιτρέπονται!- ύπαρξη.

Οι αστροφυσικοί όμως πιστεύουν ότι οι υπέρλαμπρες εκρήξεις αστεριών συνδέονται μακροπρόθεσμα –και πάλι επιτρέπονται οι συνειρμοί- με την εμφάνιση της ζωής! Διότι κατά την έκρηξη διασπείρονται στο διαστημικό χώρο τα βαρύτερα στοιχεία –το άζωτο, ο άνθρακας, το οξυγόνο, ο σίδηρος- που είχαν παραχθεί στον πυρήνα του αστεριού, και θα αποτελέσουν τώρα την πρώτη ύλη για την δημιουργία χημικών ενώσεων.

Έτσι το συμπαντικό ρευστό στην περιοχή του υπερκαινοφανούς, που μέχρι τότε συνίστατο κυρίως από υδρογόνο, εμπλουτίζεται και μετατρέπεται σε ένα απέραντο
χημικό εργοστάσιο.

Με τον ίδιο τρόπο -από κάποια έκρηξη υπερκαινοφανούς στην αστρική του γειτονιά- φαίνεται ότι απέκτησε τα πολύτιμα βαριά στοιχεία του και το αρχικό νεφέλωμα, που δημιούργησε τον Ήλιο μας. Έτσι, μια που η Γη αποσπάστηκε από το ίδιο νεφέλωμα, είναι ευεξήγητη η παρουσία στοιχείων με πολύπλοκους πυρήνες στο έδαφος, στην ατμόσφαιρα και στους ωκεανούς της.

Μοιάζει απίστευτο: Ωστόσο ο άνθρακας που υπάρχει στο χαρτί της εφημερίδας, ο χρυσός στον λαιμό μιας γυναίκας ή ο φωσφόρος των ψαριών, προέρχονται, όλα, από εκρήξεις αστεριών στο μακρινό και αβέβαιο παρελθόν.

Η σύσταση λοιπόν της γήινης ατμόσφαιρας οφείλεται σε μεγάλα αστέρια, που απελευθέρωσαν με το θάνατο τους όσα στοιχεία έπλαθαν με επιμονή και έγνοια στο εσωτερικό τους. Ανάμεσα τους υπήρχαν και εκείνα τα συστατικά, που είναι απαραίτητα για να αναδειχθεί το πιο παράδοξο, το πιο ουσιαστικό ίσως φαινόμενο του Σύμπαντος: Το φαινόμενο της ζωής.

Η διαδικασία του ξεκίνησε από τα βάθη του Σύμπαντος, οι εκρήξεις αστεριών προμήθευσαν τα απαραίτητα υλικά, και σε ένα κατάλληλο πλανήτη δημιουργήθηκαν οι
ζωντανοί οργανισμοί, και ο άνθρωπος.

Μοιάζει με γοητευτικό παραμύθι, συμπίπτει όμως με την επιστημονική αλήθεια: Είμαστε φτιαγμένοι από αστερόσκονη! Και τη ζωή μας, την οφείλουμε στο θάνατο κάποιου άστρου.

Ας συνοψίσουμε την εικόνα. Πριν από λίγες εβδομάδες μια κατακλυσμική έκρηξη, στο Γαλαξία της Δίνης, εκσφενδόνισε στο αχανές διάστημα την ύλη ενός Μεγάλου Αστεριού. Τα βαριά στοιχεία, που πρωτογενώς απουσιάζουν από το Σύμπαν αλλά υπήρχαν στον πυρήνα του, διασπείρονται σε μεγάλη έκταση, και θα συλληφθούν από αέρια νεφελώματα. Είναι η πρώτη φάση για να ανάψει ίσως, σε έναν από τους πλανήτες που θα σχηματισθούν στο μέλλον, η σπίθα της ζωής.

Σε ένα πλανήτη ενός άλλου γαλαξία, 23 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, η σπίθα της ζωής άναψε πριν από τρία περίπου δισεκατομμύρια χρόνια· και ύστερα από αργές διαδικασίες στο χώρο και στο χρόνο, οδηγήθηκε στην πιο λαμπρή αλλά και αντιφατική κορύφωση της: Τον Άνθρωπο. Σήμερα ο άνθρωπος, ενώ είναι γνώστης της κοσμικής του ασημαντότητας, έχει κάνει μεγάλα βήματα στην κατανόηση του Σύμπαντος και της εξελίξεως των αστέρων.

Παρακολουθεί λοιπόν με προσοχή το νέο, υπέρλαμπρο αστέρι στο Γαλαξία της Δίνης, με την ελπίδα ότι θα προσθέσει ένα ακόμα λιθαράκι στις μέχρι τώρα γνώσεις του. Εχει ίσως πεισθεί ότι μαζί με την Τέχνη ή τον Έρωτα, οι επιστημονικές του κατακτήσεις είναι οι μόνες που μπορούν να δικαιώσουν την παρουσία του σε έναν ιδιόμορφο πλανήτη· και να τον ανασύρουν, έστω για κάποιες στιγμές, από μια σκληρή συνήθως καθημερινότητα.

*Ο κ. Γιώργος Γραμματικάκης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης και συγγραφέας
Το συγκεκριμένο άρθρο γράφτηκε για την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία και το CRETALIVE.

ΑΠΟ ΠΟΙΑ ΧΩΡΑ ΗΤΑΝ Ο ΓΚΑΓΚΑΡΙΝ;

του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ

Ας λένε ό,τι θέλουν. Ο Γιούρι Αλεξέγιεβιτς Γκαγκάριν, ο πρώτος άνθρωπος που πέταξε στην απεραντοσύνη του διαστήματος, ήταν πολίτης της Σοβιετικής Ένωσης. Κι αυτή την αλήθεια κανένας από όσους έχουν αναλάβει την κατεδάφιση όχι μόνο της πραγματικότητας, αλλά και της ιδέας του σοσιαλισμού, δεν μπορεί να την κρύψει. CCCΡ γράφει η διαστημική του κάσκα στο logo που του αφιέρωσε χτες ακόμα και η Google.

Ο γιος του αγρότη, εργάτης ο ίδιος σε χυτήριο και αργότερα μηχανικός, εραστής των πτήσεων, όσο κι αν τσαλακώθηκε από την προπαγάνδα, φίλια και εχθρική -μέχρι για δολοφονία του μίλησαν- δεν είναι απλώς ο Κολόμβος του διαστήματος, όπως τον αποκάλεσαν. Είναι και παραμένει ο άνθρωπος που συμπύκνωσε στο πρόσωπο και στο κατόρθωμά του την απίστευτη προσπάθεια της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών να βγει από τον μεσαίωνα, να ανταγωνιστεί τον καπιταλισμό στα προωθημένα μέτωπα της επιστήμης, να αναδείξει τα ταλέντα και τις δυνατότητες των ανθρώπων της εργατικής τάξης.

Ξεχνιέται ή αποσιωπάται πολύ συχνά στις μέρες μας: Η ΕΣΣΔ δεν ήταν μόνο ο Μπρέζνιεφ, η νομενκλατούρα, η απολιθωμένη γραφειοκρατία, η αγκυλωμένη δημοκρατία, οι διαφωνούντες, τα Γκουλάγκ -όλα αυτά στα οποία συνήθως μένουν οι περιγραφές και οι συχνά αφοριστικές αναλύσεις του καιρού μας. Η ΕΣΣΔ ήταν και ο Γκαγκάριν, και η Τερεσκόβα και τα εκατομμύρια νέων ανθρώπων που έδωσαν τη ζωή τους στην επανάσταση και στον πόλεμο, τα πλήθη επιστημόνων και καλλιτεχνών -όλοι εκείνοι που από τα βάθη της εργατικής τάξης αναδείχτηκαν πρωτοπόροι και ήρωες. Ξεπερνώντας εμπόδια και δείχνοντας αυτό που συχνά στις μέρες μας λέμε ότι ένας άλλος δρόμος είναι εφικτός.

Αν η πρώτη απόπειρα του ανθρώπου να ξεκολλήσει από τον παραλογισμό και τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού απέτυχε όπως απέτυχε, αυτό δεν σημαίνει ότι όλα σβήστηκαν από τους οδικούς χάρτες του σύγχρονου κόσμου. Η Σοβιετική Ένωση δεν τα κατάφερε, αν και πλήρωσαν οι λαοί της μεγάλο κόστος. Ο Γκαγκάριν όμως, μια στρατιά επιστημόνων και τεχνικών, ένας ολόκληρος λαός, ένα νέο κοινωνικό σύστημα, κατάφεραν να συγκλονίσουν και να αλλάξουν τον κόσμο. «Για μένα όλη η ζωή ήταν μια τέλεια στιγμή», είπε ο πρώτος κοσμοναύτης. Ίσως αυτή του η φράση να σημαίνει κάτι και στις μέρες του σκότους που ζούμε...

http://www.iskra.gr/

* Δημοσιεύτηκε την Τετάρτη 13 Απριλίου στην "ΑΥΓΗ"

Ο μεγαλύτερος πύραυλος στον κόσμο Θα μεταφέρει φορτία και ανθρώπους στη Σελήνη, τον Άρη και τους αστεροειδείς

Καλλιτεχνική απεικόνιση του πυραύλου Falcon Heavy

0Share

emailεκτύπωση 

Ουάσινγκτον

Η αμερικανική SpaceX, μια εταιρεία που έχει εξασφαλίσει συμβόλαιo της NASA για τη μεταφορά φορτίων στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, και έχει ήδη στείλει σε τροχιά την πρώτη ιδιωτική διαστημική κάψουλα, σχεδιάζει τώρα τον μεγαλύτερο πύραυλο από τότε που οι Αμερικανοί πήγαν στο φεγγάρι.

Η πρώτη εκτόξευση προγραμματίζεται για το 2013, ανακοίνωσε ο πρόεδρος της SpaceX Έλον Μασκ, ο οποίος είχε ιδρύσει παλαιότερα το PayPal και επενδύει σήμερα και στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα.

Ο πύραυλος βαρέων βαρών Falcon Heavy θα είναι ο μοναδικός πύραυλος που θα μπορεί στο απώτερο μέλλον να μεταφέρει φορτία ή και ανθρώπους μέχρι την τροχιά της Σελήνης, τον Άρη ή κάποιον αστεροειδή.

Βασίστηκε στο σχέδιο του Falcon 9, του πυραύλου της SpaceX που έχει πραγματοποιήσει συνολικά δύο επιτυχείς δοκιμαστικές εκτοξεύσεις.

Το νέο μοντέλο έχει τριπλάσιους κινητήρες (τρεις πυρήνες των εννέα πυραυλοκινητήρων ο καθένας) και θα προσφέρει κατά την απογείωση ώση 1,7 εκατομμυρίων κιλών, όσο 15 Boeing 747 σε πλήρη ισχύ.

Ο Falcon Heavy θα μπορεί έτσι να μεταφέρει σε χαμηλή γήινη τροχιά φορτία μάζας 53.000 κιλών, δύο φορές περισσότερο από τα 22.680 κιλά των διαστημικών λεωφορείων.

Ακόμα ισχυρότερος ήταν πάντως ο πύραυλος Saturn V της εποχής Apollo, ο οποίος μπορούσε να μεταφέρει πάνω από 200.000 κιλά.

«Πιστεύω ότι είναι πια ρεαλιστικό να σκεφτόμαστε σχέδια όπως μια αποστολή επιστροφής δειγμάτων από τον Άρη, η οποία θα απαιτούσε τεράστια χωρητικότητα, αφού το σκάφος που θα προσεδαφιζόταν στον Άρη θα έπρεπε να έχει αρκετά καύσιμα για να επιστρέψει στη Γη» δήλωσε ο Έλον Μασκ.

Εκπτώσεις

Η SpaceX (Space Exploration Technologies) είναι μία από τις πέντε αμερικανικές εταιρείες που χρηματοδοτούνται από τη NASA για τον ανεφοδιασμό του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS) μετά τον παροπλισμό των διαστημικών λεωφορείων φέτος.

Όπως υποστηρίζει η εταιρεία, κάθε εκτόξευση με τον Falcon Heavy θα κόστιζε μόλις 100 εκατομμύρια δολάρια, ποσό δύο φορές μικρότερο σε σχέση με τον ανταγωνισμό της Boeing και της Lockheed Martin.

Τα διαστημικά λεωφορεία κοστίζουν ακόμα περισσότερο. Αν ληφθεί υπόψη και το κόστος για την ανάπτυξή τους, κάθε εκτόξευση κόστισε περίπου 1,5 δισ. δολάρια, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Πανεπιστημίου του Κολοράντο και του πρακτορείο Associated Press.

Η τιμή για την εκτόξευση ενός κιλού σε τροχιά ανέρχεται σήμερα γύρω στα 20.000 δολάρια. O Falcon Heavy θα μείωνε το κόστος στα 2.000 δολάρια, ελπίζει ο Μασκ.

Για να συμβεί πάντως αυτό η SpaceX θα έπρεπε να εκτοξεύει τουλάχιστον τέσσερις Falcon Heavy το χρόνο, κάτι που δεν μπορεί να θεωρηθεί βέβαιο, δεδομένου ότι η εταιρεία δεν έχει σήμερα άλλους πελάτες εκτός από τη NASA.

Έχει πάντως εξασφαλίσει εξέδρα εκτόξευσης στην Αεροπορική Βάση Βάντενμπεργκ της Καλιφόρνια για την πρώτη πτήση του πυραύλου το 2013.

Στις επόμενες πτήσεις προγραμματίζει να χρησιμοποιήσει τις εξέδρες εκτόξευσης που νοικιάζει στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ.

Τα 10 πιο παράξενα πράγματα στο διάστημα.

Όσο εξερευνούμε το διάστημα, όσο προσπαθούμε να καταλάβουμε πως δημιουργήθηκε το σύμπαν, και η ζωή, βρισκόμαστε απέναντι σε αινίγματα που μας προκαλούν για περισσότερη έρευνα. Δείτε μία λίστα με τα 10 πιο παράξενα πράγματα στο διάστημα.

Ακτινοβολία CMB

Γνωστή και ως CMB (cosmic microwave background) , αυτή η ακτινοβολία είναι ένα πρωτογενές απομεινάρι από το Big Bang που έδωσε γέννηση στο σύμπαν. Εντοπίστηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1960, σαν ένας ήχος ραδιοκυμάτων που έμοιαζε να εκπέμπεται από παντού στο διάστημα. Η CMB θεωρείται ως το καλύτερο αποδεικτικό στοιχείο για τη στήριξη της θεωρίας του Big Bang. Πρόσφατες ακριβείς μετρήσεις τοποθετούν τη θερμοκρασία της CMB στα -455 Φαρενάιτ (-270 βαθμοί Κελσίου).

Σκοτεινή ύλη

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι συμπληρώνει τη μάζα της ύλης του σύμπαντος, αλλά είναι αόρατη και δεν μπορεί να ανιχνευθεί άμεσα με τη χρήση της υπάρχουσας τεχνολογίας. Τα υποψήφια συστατικά της ποικίλλουν από τα πολύ ελαφρά νετρίνα, μέχρι τις αόρατες μαύρες τρύπες. Κάποιοι επιστήμονες αναρωτιούνται, αν η ύπαρξη της σκοτεινής ύλης ισχύει και προτείνουν ότι εάν λυθεί το μυστήριο που την αφορά, θα μπορέσουμε να έχουμε μεγαλύτερη κατανόηση για τη βαρύτητα.

Εξω-πλανήτες

Μέχρι περίπου τις αρχές του 1990, οι μόνοι γνωστοί πλανήτες στο σύμπαν ήταν οι οικείοι μας πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Από τότε έχουν ανακαλυφθεί περισσότεροι από 190 πλανήτες εκτός του συστήματός μας. Ποικίλλουν από γιγάντιους αέριους κόσμους με μάζα που θα μπορούσε να τους χαρακτηρίσει και ως αστέρια, μέχρι μικρούς βραχώδεις κόκκινους νάνους σε σκιώδεις περιστροφές. Οι έρευνες για μια δεύτερη γη, έχουν αποβεί ωστόσο μέχρι στιγμής άκαρπες. Οι αστρονόμοι γενικώς πιστεύουν πως με μία καλύτερη τεχνολογία θα είναι πιο πιθανό να ανακαλυφθούν κόσμοι παρόμοιοι με τον δικό μας.

Συγχώνευση μαύρων οπών

Τα βαρυτικά κύματα είναι διαταραχές του χωροχρόνου και είχαν προβλεφτεί από την θεωρία της Γενικής Σχετικότητας του Αϊνστάιν. Τα κύματα ταξιδεύουν με την ταχύτητα του φωτός, αλλά είναι τόσο ασθενή ώστε οι επιστήμονες περιμένουν να ανιχνεύσουν μόνο όσα έχουν δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια κολοσσιαίων κοσμικών γεγονότων, όπως τη συγχώνευση μαύρων οπών. Ο LIGO και η LISA είναι δύο ανιχνευτές που έχουν σχεδιαστεί για να ανιχνεύουν τα άπιαστα αυτά κύματα.

Γαλαξιακός κανιβαλισμός

Όπως γίνεται και με τη ζωή στη Γη, οι γαλαξίες μπορούν να 'φάνε' ο ένας τον άλλο και να αναπτυχθούν στο πέρασμα των χρόνων. Η γαλαξιακή μας γειτόνισσα Ανδρομέδα 'δειπνεί' για την ώρα με έναν δορυφόρο της. Περισσότερο από μια ντουζίνα αστρικών συμπλεγμάτων έχουν διασκορπιστεί σε κάθε σημείο της Ανδρομέδας, αποτελώντας τα κοσμικά απομεινάρια παρελθόντων γευμάτων. (Η εικόνα δείχνει μια προσομοίωση της σύγκρουσης της Ανδρομέδας με την δικό μας γαλαξία, ένα γεγονός που θα συμβεί σε περίπου 3 δισεκατομμύρια χρόνια).

Νετρίνα

Τα νετρίνα είναι ηλεκτρικά ουδέτερα σωματίδια με μηδαμινή μάζα, που μπορούν να περάσουν μέσα από μάζες με πάχος πολλών μιλίων. Κάποια από αυτά περνούν ακόμα και μέσα από το σώμα μας, την ώρα που διαβάζουμε αυτές τις γραμμές. Αυτά τα σωματίδια φαντάσματα δημιουργούνται στο εσωτερικό φλεγόμενων υγιών άστρων, όπως επίσης και στις σούπερ-νόβα που δημιουργούνται από αστέρια που πεθαίνουν. Στα πλαίσια προγράμματος για την ανίχνευσή τους, έχουν τοποθετηθεί ανιχνευτές κάτω από το έδαφος, βαθιά μέσα στη θάλασσα, ή ακόμα και μέσα σε τεράστια κομμάτια πάγου.

Κβάζαρ 3C 273 (φωτ.1979)

Σαν ολόφωτοι φάροι ακτινοβολούν μέχρι εμάς από τις άκρες του ορατού σύμπαντος και αποτελούν ενθύμιο για τους επιστήμονες, παραπέμποντας στην χαοτική νηπιακή ηλικία του σύμπαντος. Τα Κβάζαρ απελευθερώνουν περισσότερη ενέργεια από όσοι θα απελευθέρωναν εκατοντάδες γαλαξίες μαζί. Κατά γενική ομολογία αποτελούν γιγάντιες μαύρες οπές στις καρδιές μακρινών γαλαξιών.

Ενέργεια κενού

Σύμφωνα με την κβαντική φυσική, αντίθετα με το τι φαίνεται, ο κενός χώρος είναι ένας ζωηρός 'χυλός' από υποατομικά σωματίδια, τα οποία διαρκώς και κάθε στιγμή δημιουργούνται και καταστρέφονται. Τα προσωρινά αυτά σωματίδια προσδίδουν σε κάθε κυβικό εκατοστό του διαστήματος μία ιδιαίτερη ενέργεια, που σύμφωνα με τη Γενική Σχετικότητα προκαλούν τη δημιουργία μίας αντι-βαρυτικής δύναμης, που διαστέλλει τον χώρο. Κανείς ωστόσο δεν ξέρει στην ουσία, τι είναι αυτό που προκαλεί την επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος.

Αντιύλη

Όπως ο θρυλικός Bizzaro, το alter-ego του Superman, τα σωματίδια που απαρτίζουν τη γνωστή ύλη έχουν επίσης αντίθετες εκδόσεις του εαυτού τους. Το ηλεκτρόνιο έχει αρνητικό φορτίο για παράδειγμα, αλλά το αντίστοιχό του στην αντιύλη το ποζιτρόνιο είναι θετικό. Η ύλη και η αντιύλη εξαφανίζουν η μία την άλλη όταν έρχονται σε επαφή και η μάζα τους μετασχηματίζεται σε καθαρή ενέργεια σύμφωνα με την εξίσωση του Αϊνστάιν E=mc2. Κάποια φουτουριστικά σχέδια διαστημοπλοίων συμπεριλαμβάνουν μηχανές που θα χρησιμοποιούν αντιύλη.

Μίνι μαύρες τρύπες

Εάν ισχύει μία νέα ριζοσπαστική θεωρία για τη βαρύτητα, τότε σε ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα βρίσκονται διασκορπισμένες χιλιάδες μικροσκοπικές μαύρες τρύπες, κάθε μία σε μέγεθος περίπου ενός ατομικού πυρήνα. Σε αντίθεση με τα μεγαλύτερα αδέλφια τους, αυτές οι μικρές μαύρες τρύπες αποτελούν αρχέγονα απομεινάρια της Μεγάλης Έκρηξης και επηρεάζουν τον χωρο-χρόνο με έναν ιδιαίτερο τρόπο, εξαιτίας της στενής σχέσης τους με μία πέμπτη διάσταση. 

Πηγή: http://kokoraki.blogspot.com/2011/05/10_1876.html

 www.planitikos.com

Η αναζήτηση εξωγήινης ζωής

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗ Καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης και συγγραφέα

«Ωστε κι εσύ έρχεσαι από τον ουρανό!
Από ποιον πλανήτη είσαι;»
Τότε ήταν σαν να είδα μια λάμψη να φωτίζει το μυστήριο της παρουσίας του και τον ρώτησα απότομα:
«Ερχεσαι λοιπόν από άλλον πλανήτη;»
Αντουάν Ντε-Σεντ Εξιπερί «Ο Μικρός Πρίγκιπας»
Σήμερα θα μιλήσουμε για εξωγήινους. Δεν εννοώ βέβαια τους εξωγήινους της πολιτικής ζωής μας. Εκείνοι πράγματι σε άλλους κόσμους βρίσκονται· όπου δεν φαίνεται να φτάνει ούτε η οργή ούτε ο πόνος των Ελλήνων. Εμείς ωστόσο θα μιλήσουμε για τους άλλους εξωγήινους, τους αινιγματικούς, που δεκαετίες τώρα αναζητεί η επιστήμη. Μόνον όμως πρόσφατα η εικόνα άρχισε λίγο να φωτίζεται.
Στην αλλαγή αυτή συνέβαλαν δύο καθοριστικοί παράγοντες. Ο πρώτος υπήρξε μια αναπάντεχη διαπίστωση: Οτι είδη ζωής, που βέβαια είναι πρωτόγονα και ατελή, εντοπίσθηκαν σε συνθήκες ή σημεία του πλανήτη μας που μέχρι χθες έμοιαζαν απαγορευτικά. Πράγματι: Μέσα σε ωκεάνια ρήγματα ή και στην καρδιά ηφαιστείων, στους πόλους της Γης αλλά και στις παγωμένες λίμνες της Ανταρκτικής, επιβιώνουν βακτήρια και μικροοργανισμοί, που αντλούν από παράδοξες πηγές την απαραίτητη για τη ζωή ενέργεια. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των νησιών Γκαλαπάγκος, όπου ύστερα από αναρίθμητες καταδύσεις στα βαθιά νερά τους οι ειδικοί εντόπισαν ένα εξαιρετικά πολύπλοκο αλλά και πλούσιο οικοσύστημα. Αποικίες, δηλαδή, σκουληκιών και μικροοργανισμών, που «ζουν» και αναπαράγονται χάρη στην ενέργεια των υποθαλασσίων ηφαιστείων. Οι χημικές ουσίες, που απελευθερώνει η εσωτερική θερμότητα της Γης, αποτελούν την τροφή των μικροοργανισμών· ενώ με τη σειρά τους, και αυτοί γίνονται η τροφή για είδη που βρίσκονται υψηλότερα στην τροφική αλυσίδα. Μέχρι σήμερα έχουν ανακαλυφθεί περισσότερες από εκατό τέτοιες σκοτεινές «οάσεις» ζωής. Είναι πιθανό λοιπόν, παρόμοιοι ζωντανοί και ανθεκτικοί κόσμοι να αφθονούν και σε πλανήτες που με τα δικά μας μέτρα μοιάζουν αφιλόξενοι και εχθρικοί.
Σε αυτό το σημείο, μια άλλη εξέλιξη ήρθε να τονώσει τους ιδεολόγους της εξωγήινης ζωής. Υπήρχε πράγματι από παλιά η υποψία ότι οι πλανήτες δεν είναι αποκλειστικότητα του ηλιακού συστήματος. Συνοδεύουν, αντίθετα, πολλά από τα άστρα του γαλαξία μας. Με την εξέλιξη των οργάνων παρατήρησης, η υποψία αυτή μπορεί σήμερα να θεωρηθεί μια επιστημονική βεβαιότητα. Ετσι, το ειδικά εξοπλισμένο διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ, που εκτοξεύθηκε τον Μάρτιο του 2009, είχε ως κύρια αποστολή του την αναζήτηση «εξωπλανητών»· που διαβιούν, δηλαδή, έξω από το ηλιακό μας σύστημα. Μέχρι τώρα το τηλεσκόπιο έχει ήδη εντοπίσει μερικές εκατοντάδες εξωπλανήτες, που όπως η Γη περιφέρονται σε μια «κατοικήσιμη» ζώνη γύρω από ένα άστρο. Φαίνεται όμως ότι είναι πλανήτες αερίων, χωρίς ξηρά ή θάλασσα, ενώ το μέγεθός τους υπερβαίνει κατά πολύ τη Γη. Με έμμεσο πάντα τρόπο, πολλοί εξωπλανήτες έχουν ανιχνευτεί και από επίγεια τηλεσκόπια. Σε απόσταση 50 ετών φωτός, για παράδειγμα, και στον αστερισμό του Ζυγού, ανακαλύφθηκε ένας πλανήτης περίπου διπλάσιος από τη Γη. Είναι όμως απίθανο να φιλοξενεί ζωή, αφού ο δικός του «ήλιος» είναι ένας «ερυθρός νάνος» -αστέρι, δηλαδή, με πολύ ασθενέστερη ακτινοβολία.
Η αναζήτηση λοιπόν της εξωγήινης ζωής άλλαξε πλεύση, αλλά και κέρδισε νέα ορμή τα τελευταία χρόνια. Δεν έχει ίσως πια τη θεαματικότητα που με ωραίο τρόπο συχνά ανέδειξαν οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Ούτε ικανοποιεί τις εναγώνιες προσδοκίες του ανθρώπου, που σε κάθε διαστημική αποστολή στον Αρη ή στους κοντινούς πλανήτες έβλεπε τη στιγμή που ένα εξωγήινο ον θα μας κουνούσε φιλικά το χέρι. Ακόμα και το φιλόδοξο πρόγραμμα SETI, που σάρωνε υπομονετικά τον ουρανό αναζητώντας τα «σήματα» μιας εξωγήινης νοημοσύνης, έχει οδηγηθεί περίπου σε χειμερία νάρκη.
Η ριζική όμως αλλαγή πορείας, στην αναζήτηση της εξωγήινης ζωής, δείχνει μεγαλύτερο ρεαλισμό, και έχει πιο στέρεη επιστημονική βάση. Δεν εκκινά τόσο από το απέραντο διάστημα, όσο από την ίδια τη Γη. Είδαμε ότι οι ακραίες συνθήκες που επικρατούν σε ορισμένες λίμνες ή ωκεάνια βάθη της, δεν εμποδίζουν την ανάπτυξη απλών ειδών ζωής. Το εύρος συνεπώς της ζώνης, που ενδεχομένως φιλοξενεί κάποιες πρωτόλειες μορφές της, είναι πολύ μεγαλύτερο απ' όσο υποθέταμε. Με αυτό το πρίσμα σχεδιάζονται οι νέες διαστημικές αποστολές στον Αρη, το Δία, τον Κρόνο ή τους δορυφόρους τους. Αν μάλιστα επιβεβαιωθεί η ύπαρξη νερού ή πάγου, σε κάποιον από τους μακρινούς αυτούς συγγενείς της Γης, η ελπίδα ότι θα εντοπισθούν και ίχνη ζωής στο μέλλον θα ενισχυθεί. Παράλληλα το ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Δαρβίνος», που θα αποτελείται από μια «συστοιχία» διαστημικών τηλεσκοπίων, αναμένεται να αρχίσει τη λειτουργία του στο τέλος της δεκαετίας. Ενώ όμως θα προσπαθήσει να ανιχνεύσει πλανήτες παρόμοιους με τη Γη, ας σημειωθεί ότι το κρίσιμο ερώτημα, για το πώς άρχισε στον δικό μας πλανήτη η ζωή, δεν έχει εύκολη απάντηση.
Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, μια πρόσφατη ανακάλυψη συντάραξε και πάλι τον επιστημονικό κόσμο, αλλά και το απλό κοινό. Οπως ανακοίνωσε η NASA στις 2 Δεκεμβρίου του 2010, στην λίμνη Μόνο της Καλιφόρνιας ανακαλύφθηκε ένα «εξωτικό» βακτήριο, που έχει μια απίστευτη δομή. Συγκεκριμένα, έχει αντικαταστήσει στο DNA του τον φώσφορο με αρσενικό, που αποτελεί βέβαια δηλητήριο για τη ζωή όπως την ξέρουμε! Οπως πιστεύαμε, μόνον έξι χημικά στοιχεία είναι επιτρεπτά αλλά και απαραίτητα, για να ανθίσει ο κύκλος της ζωής: Ο άνθρακας, το οξυγόνο, το άζωτο, το υδρογόνο, ο φώσφορος και το πυρίτιο. Το αρσενικό είναι ένας ανεπιθύμητος «εισβολέας», που ανατρέπει πεποιθήσεις, αλλά και ανοίγει νέες δυνατότητες. Ετσι στους δεκάδες δηλητηριώδεις πλανήτες, που ανήκουν στο δικό μας ηλιακό σύστημα ή περιφέρονται γύρω από τα μακρινά άστρα, δεν αποκλείεται η «ζωή» να έχει ακολουθήσει δρόμους αλλόκοτους. Αν η βασική δομή της είναι διαφορετική, τότε και οι εξελικτικές μορφές της ασφαλώς θα μας εκπλήξουν.
Πριν ωστόσο η φαντασία ή τα όνειρά μας διαγράψουν άλματα, είναι ανάγκη να συνοψισθούν προσεκτικά τα βασικά μας συμπεράσματα. Φαίνεται ότι ποικίλες μορφές ζωής είναι δυνατόν να αναπτυχθούν στη Γη υπό συνθήκες που μέχρι χθες έμοιαζαν αδιανόητες. Η διαπίστωση αυτή ενισχύει την πιθανότητα, βακτήρια ή άλλοι μικροοργανισμοί να ενδημούν και στους πλανήτες που -όπως πάλι διαπιστώνεται- δεν είναι σπάνιοι στο αστρικό διάστημα. Μόνο που η εξέλιξη της ζωής από τα πρωτόγονα, ατελή δημιουργήματά της σε όντα, έστω και διαφορετικής νοημοσύνης από τη δική μας, δεν φαίνεται να αποτελεί καθόλου βεβαιότητα.
Αν επιπλέον ληφθούν υπόψη οι αδιανόητες αποστάσεις που κυριαρχούν, το όνειρο του ανθρώπου, να επικοινωνήσει με ομολόγους του κάπου στο Σύμπαν, παραμένει μακρινό και αμφισβητούμενο. Πικρή η αίσθηση: Για τις δεκαετίες όμως ή και τους αιώνες που ακολουθούν, είμαστε καταδικασμένοι στην εξωγήινή μας μοναξιά!
Η γήινη όμως μοναξιά είναι σκληρότερη και πιο παράλογη. Υπάρχει ωστόσο γύρω μας, στη γειτονιά ή το μικρό χωριό, στην πόλη ή τα μακρινά νησιά. Είναι καιρός εκεί να εστιάσουμε την προσοχή μας, εκεί να στρέψουμε την ανάσα και το βλέμμα μας. Καθώς μάλιστα η «κρίση» ωθεί όλο και περισσότερους στην απόγνωση και την ανέχεια, η αλληλεγγύη προς τον Αλλο, η έγνοια για το πώς πορεύεται, θα είναι και το πρώτο βήμα για να μην χαθούμε όλοι. Ετσι, όταν συναντηθούμε -αν ποτέ συναντηθούμε- με τους εξωγήινους, θα έχουμε πολλά να διηγηθούμε. Ισως όμως και να τους διδάξουμε.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

O ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.......

Χρησιμοποιώντας την ανάπτυξη περιβάλλοντος Kinect SDK και υψηλής ευκρίνειας εικόνες του σύμπαντος από τη NASA, οι προγραμματιστές της Microsoft έχουν τη δυνατότητα μιας εικονικής περιήγησης του ηλιακού συστήματος και τα κοντινά αστέρια. Δείτε το βίντεο.

Η Αθήνα από το Διάστημα!

σχολιάστε και εσείς

Από εκεί ψηλά όλες οι ασχήμιες της εξαλείφονται. Η Αθήνα απαθανατίστηκε από το διάστημα από τον ιταλό αστροναύτη Πάολο Νέσπολι, μέσα από το θόλο του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού.

Προ ημερών ο ίδιος είχε φωτογραφήσει το κυκλαδίτικο νησί της Ανάφης.

Ο γυάλινος θόλος του Σταθμού προστέθηκε το 2009 για να βοηθήσει τους έξι αστροναύτες να προσδιορίζουν τη θέση τους, καθώς και στην πραγματοποίηση εργασιών στο εξωτερικό του. Το πανοραμικό παρατηρητήριο "Cupola" έχει πλέον κερδίσει μία ξεχωριστή θέση στην καθημερινότητά τους.

Μέσα από τα επτά μεγάλα παράθυρά του, το παρατηρητήριο προσφέρει μοναδική θέα προς το διάστημα και τη Γη. Ο Νέσπολι, όποτε έχει ελεύθερο χρόνο, ακόμα και για πέντε μόνο λεπτά, δεν χάνει την ευκαιρία να ρίξει έστω και μια κλεφτή φωτογραφική ματιά στη Γη.

Έως σήμερα ο Νέσπολι έχει προσπαθήσει και πολλές φορές έχει καταφέρει να εντοπίσει τόπους που θα ήθελε να φωτογραφίσει, όπως τις πυραμίδες της Αιγύπτου και το Σινικό Τείχος στην Κίνα.

Τώρα, το "βλέμμα" του σταμάτησε στην Ελλάδα και στην πόλη της Αθήνας που τη νύχτα, με όλα φώτα της αναμμένα, μοιάζει χρυσή από το διάστημα, σε αντίθεση με την γκρίζα της όψη την ημέρα. 

Η διεύθυνση του Πάολο Νέσπολι στο flickr:

http://www.flickr.com/photos/magisstra/